Ikeakruiden

Ik ging zondag naar mijn Friese oma (ok, ze woont al heel veel langer dan ik leef in Brabant, maar toch). We keken samen naar het schaatsen: de Olympische 3000 meter bij de dames. Daarmee eerde ik niet alleen mijn Friese, maar ook mijn Goirlese roots. Het goud van Wüst werd gevierd met een tweede stukje appeltaart. Die had ik deze keer niet zelf gebakken, maar gekocht bij de Appie.

Bij mijn oma staan de orchideeën en andere bloemen altijd in bloei. Ik vind het best jammer dat ik haar groene vingers niet heb geërfd. Ik moet het doen met Ikeakruiden.

Basilicum, tijm en koriander

Basilicum, tijm en koriander

Nu maar hopen dat het, gebruiksaanwijzing in de hand, lukt om over een paar weken te oogsten.

Update 1 maart 2014: Ik had de zaadjes niet direct geplant. Dit is de situatie na een dag of 9:

ikeakruiden-8dagen

Koriander ligt voor

Gezien: Alsof het voorbij is

Heb je zin om naar de schouwburg te gaan? Op die vraag zul je mij niet zo snel ‘nee’ horen zeggen. Het ging in dit geval om de toneelbewerking van ‘Alsof het voorbij is’, waarvoor ik perskaartjes kreeg. Ik las het boek een paar jaar geleden in het Engels (The Sense of an Ending). Julian Barnes, de auteur die ook het geweldige ‘Pedant in the Kitchen‘ (Wijsneus in de keuken) schreef, won er in 2011 de Man Booker Prize mee.

Lees lekker verder

Liesje in het Noordbrabants Museum

Vier keer ging ik al naar Brabant dit jaar, in acht dagen tijd. De eerste drie keer ging ik met mijn broer op zoek naar een nieuwe bank, wenste ik mijn familie een mooi 2014 op onze jaarlijkse nieuwjaarsbijeenkomst (worstenbroodje in de hand) en ging ik uit eten met vriendinnen in Tilburg. Gisteren toog ik naar Den Bosch. Met vriendin S had ik afgesproken om naar het Noordbrabants Museum te gaan. Een culturele afsluiter van mijn Brabanttour.

noordbrabants museum

 

Lees lekker verder

Ik weet nooit wie de mol is

Het molseizoen is weer aangebroken en ik doe daar – net als de afgelopen jaren – weer fanatiek aan mee. Ik kijk naar de uitzendingen en als het even kan ook naar de voor- en nabeschouwing. En ik doe mee met een pool (ja Mol-appers: volgens mij is het in deze context een pool en geen poule) in de app. Een ding weet ik inmiddels: de mol wordt niet door mij ontmaskerd. Ik heb nog nooit goed gegokt wie de mol is. Het omgekeerde lijkt eerder waar, zodra ik iemand verdenk, moet die kandidaat vrezen voor het rode scherm.

Stereogram

Volgens mij kijk ik op een verkeerde frequentie naar de uitzendingen. Ik snap de meeste opdrachten (laat staan de app) namelijk ook al niet en dan is het moeilijk om te zien of iemand loopt te mollen of dat het echt heel ingewikkeld is allemaal. Afgelopen week had ik ineens een deja vu. Vroeger had ik een boekje vol met stereogrammen, van die plaatjes waar weer een ander plaatje in verstopt zit als je er op de juiste manier naar kijkt. Heel lang deed ik hard mijn best, maar zag ik niets anders dan wat je met normaal gefocuste ogen zag. Maar uiteindelijk lukte het en zag ik de onderliggende plaatjes in 3D. Niet dat die veel voorstelden, maar de voldoening van de geslaagde poging was groot. De optimist in mij zegt dat als ik het maar lang genoeg blijf proberen, ik het licht met die mol ook nog wel ga zien.

stereogram MOL

Ik zie het niet…