Japan in 277.000 stappen

Ik loop gemiddeld 8.500 stappen per dag. Dat is iets minder dan het aanbevolen aantal – 10.000 – maar thuis fiets ik veel. Dat telt ook. Zet me in Japan neer, laat me los en ik loop. Ik loop naar de kersenbloesem in Ueno park en langs de oevers van de Megurorivier. Ik loop naar tempels en Boeddhabeelden. Naar de moderne centra van Tokio, Kioto en Osaka, waar ik door winkels en markten struinde. En naar de Japanse geschiedenis van Kamakura, Matsumoto, Takayama en Koyasan. In twee weken stapte ik in 277.184 stappen door een andere wereld in een prachtig land.

‘Please don’t say crocodile’

Een reis door een ver land is ook een reis naar een andere taal met een ander schrift. Na twee weken kon ik met Japanse teksten evenveel als een kleuter die nog moet leren lezen. Maar met Konnichiwa (hallo), Arigato (dankjewel) en een glimlach kom je een heel eind. Een lokale gids legde uit dat Japanners het verschil niet echt horen tussen ‘arigato’ en ‘alligator’. ‘But please don’t say crocodile,’ voegde ze daaraan toe.  Meer sprekers van andere talen hebben moeite met het onderscheid tussen de l-klank en de r-klank. Ik kreeg in restaurants dan ook meermalen ‘cora’ en zag soms op menukaarten ‘glilled beef’ staan. Was allemaal even lekker. Lees lekker verder

Culinair Japan

Sushi-ontbijt tokio

Sushi op

Zeg je Japan, dan denk je aan sushi. Op de eerste ochtend in Tokio startten we dan ook met een sushi-ontbijt. Klassiek, in zo’n tentje met een ronddraaiende band waar je de bordjes van pakte die je lekker leken. Daar leerde ik dat mijn sushi-smaak niet de goedkoopste is (hoe meer decoratie op het bordje, hoe hoger de prijs van wat erop ligt). En dat ook in de sushiwereld de ontwikkelingen niet stilstaan: na afloop van het ontbijt scande de serveerster mijn stapeltje bordjes en rolde de rekening direct uit het apparaat.

Maar ik at nog zo veel meer tijdens mijn reis. Een paar hoogtepunten wil ik jullie niet onthouden.

Lees lekker verder

Reis en verblijf in Japan

‘Geld, ticket, paspoort.’ Het was vroeger mijn mantra voor ik op vakantie ging. Met die drie zaken komt het allemaal goed. Tegenwoordig lijkt mijn mantra meer op ‘Geld, telefoon, paspoort. En laders!!’ Anyway: hier wat praktische informatie over mijn reis naar Japan.

Djoser

Ik heb getwijfeld of ik alleen zou reizen, maar stelde me voor dat ik misschien wel echt een beetje lost in translation zou raken. Dat viel achteraf reuze mee, maar ik koos dus voor een groepsreis. Met Djoser. Om precies te zijn de 15-daagse rondreis Japan. Altijd afwachten hoe het bevalt met een groep, maar ik had geluk: met prima reisgenoten heb ik twee goede weken gehad. Lees lekker verder

Naar Adele in Londen…. of toch niet

Dat was niet leuk wakker worden. Na een vlotte reis met de trein naar Londen, werden we op zaterdagochtend gewekt met het nieuws dat de resterende concerten van Adele waren afgelast. En dat was precies waarvoor we gekomen waren: we hadden kaartjes voor de show van zaterdag 1 juli. Boehoe. Ik was samen met mijn broer deze keer en hoewel het echt wel zuur was dat het concert niet doorging, hebben we een heerlijk zomers weekend gehad. Met weer wat nieuwe vondsten!

Lees lekker verder

Ananas

Eerlijk duurt het langst. Maar ja, wat zeg je als je aanstaande schoonmoeder na een etentje aan je vraagt of het lekker was? Het moet ergens in 1969 zijn geweest dat mijn moeder voor het eerst bij de ouders van mijn vader at. Op die avond is een familiegeheim ontstaan, waar we nog jaren plezier van hebben gehad.

Mijn moeder lustte geen ananas. Lees lekker verder

Kleine lettertjes

Het zijn juist de kleine lettertjes waarover je kunt struikelen. Dat merkten we onlangs maar weer, toen de afwikkeling van een geannuleerde reis onverwacht ingewikkeld bleek. Voor wie ook wel eens een weekendje of weekje weg gaat met de familie op uitnodiging van opa en oma (of andere familieleden): lees dan vooral verder! Lees lekker verder