Ik weet nooit wie de mol is

Het molseizoen is weer aangebroken en ik doe daar – net als de afgelopen jaren – weer fanatiek aan mee. Ik kijk naar de uitzendingen en als het even kan ook naar de voor- en nabeschouwing. En ik doe mee met een pool (ja Mol-appers: volgens mij is het in deze context een pool en geen poule) in de app. Een ding weet ik inmiddels: de mol wordt niet door mij ontmaskerd. Ik heb nog nooit goed gegokt wie de mol is. Het omgekeerde lijkt eerder waar, zodra ik iemand verdenk, moet die kandidaat vrezen voor het rode scherm.

Stereogram

Volgens mij kijk ik op een verkeerde frequentie naar de uitzendingen. Ik snap de meeste opdrachten (laat staan de app) namelijk ook al niet en dan is het moeilijk om te zien of iemand loopt te mollen of dat het echt heel ingewikkeld is allemaal. Afgelopen week had ik ineens een deja vu. Vroeger had ik een boekje vol met stereogrammen, van die plaatjes waar weer een ander plaatje in verstopt zit als je er op de juiste manier naar kijkt. Heel lang deed ik hard mijn best, maar zag ik niets anders dan wat je met normaal gefocuste ogen zag. Maar uiteindelijk lukte het en zag ik de onderliggende plaatjes in 3D. Niet dat die veel voorstelden, maar de voldoening van de geslaagde poging was groot. De optimist in mij zegt dat als ik het maar lang genoeg blijf proberen, ik het licht met die mol ook nog wel ga zien.

stereogram MOL

Ik zie het niet…

Theekopje

De laatste aflevering van Boer zoekt vrouw komt er weer aan. Vorige week zagen we daarvan al een voorproefje, met Bert en Henrieke in een theekopje. Met een muziekje in een pretpark.

Ik ben zo iemand die de afgelopen jaren bijna alle seizoenen van BZV heeft gevolgd. Zeker met Twitter als tweede scherm leverde dat hilarische zondagavonden op. Iedereen gunt de boeren een leuke vrouw (of man) en andersom, en onverwachte wendingen worden bij de koffieautomaat die Twitter heet uitbundig geanalyseerd. Maar het komt op mij steeds meer over als een soap. Met boeren die niet geselecteerd, maar gecast worden. En afleveringen die meer en meer gemonteerd worden om de spanning er maar zo lang mogelijk in te houden, met cliffhangers en al. Lees lekker verder

Recept: Pain d’epi van Lorraine Pascale

Lorraine Pascale is een relatief nieuw gezicht in het Britse culi-op-tv-circus. Op maandag avond is ‘Baking Made Easy‘ te zien op BBC2.

Lorraine is bezig aan een tweede (derde? of vierde misschien?) carrière. Ze was vroeger namelijk model. En eigenlijk ziet ze er nog steeds uit alsof ze dat is. Reden om een beetje wantrouwig naar haar kookkunsten te kijken. Maar wat blijkt: het programma is echt leuk om naar te kijken. Er zit wat meer pit in dan bij Nigel Slater (van Nigel Slater’s Simple Cooking) en de passie voor koken lijkt oprecht (dat vond ik bij Sophie Dahl wat tegenvallen). Vorige week maakte Lorraine een brood dat er lekker en mooi uitzag. Gisteren miste ik the Great British Bake off  best een beetje en dus testte ik of haar pain d’epi inderdaad zo easy te baken is.

Voilá, pain d’epi

Ja, dat is dus pretty easy.

Lees lekker verder

Tarte au citron, Mary Berry style

De afgelopen week was een culinair rijkgevulde. Hij begon op zondag met zelfgebakken koekjes van nichtje J, die bij mij logeerde. Rondjes, vlinders en zelfgeboetseerde objecten kwamen er uit de oven. We hebben er van gesmuld.

Een paar minder vormvaste exemplaren

De culinariteit verplaatste zich daarna naar de televisie. Op 1 oktober was immers het nieuwe (nog wat zwaar op Rudolph van Veen leunende) kanaal 24kitchen van start gegaan. Ik kan niet zeggen dat ik al heel veel heb gezien, maar het idee spreekt me aan. Sommige chefs zetten duidelijk hun eerste stappen en zijn nog wat onwennig in de keuken met camera. Ik ben heel benieuwd hoe ze het er over een jaar van af brengen. Het op haar boek ‘Smaakvrienden‘ gebaseerde programma van Angélique Schmeinck is interessant. Die vrouw weet waar ze het over heeft.

Lees lekker verder

Masterchef: Tadaa!

Er is afgelopen week weer een nieuwe serie Celebrity Masterchef begonnen op de BBC. Op een redelijk kansloos tijdstip ma-do (15.15 u) met op vrijdag en zaterdag een soort samenvatting met nog een laatste opdracht. Gelukkig is er de iPlayer (hoe ik die gebruik schreef ik eerder al).

Hoewel ik de beroemdheden niet echt ken, is de serie weer smullen geblazen. Geen uitgebreide recensie hier. Slechts een korte dialoog.

Jurylid Gregg: “Tadaa!”

Deelnemer Linda: “Is that a good tadaa?”

Gregg: “There’s no such thing as a bad tadaa!”

 

En zo is het maar net.