Er is veel te vertellen over thee en Engeland. Wij Hollanders gaan al snel de mist in, want thee zonder melk is een absolute nono aan de andere kant van het Kanaal. Je voegt die melk dan ook nog eens niet toe aan de thee, maar de thee aan de melk. En wij denken dat ze alleen in Japan een theecultuur hebben;-)
Scones van Paul Hollywood
Wat ik veel beter begrijp is de scone die bij een traditionele clotted cream tea (er is mij ooit duidelijk te verstaan gegeven dat dat de correcte term is en niet Devonshire tea) wordt geserveerd. Ik doe nog steeds maar half mee, want jam en room vind ik persoonlijk niet zo lekker. Een beetje boter volstaat.
Nou maak ik wel eens een soepje, maar dat bestaat dan over het algemeen uit een selectie groenten naar keuze, aangevuld met bouillon en een aardappel, die ik na het koken met een staafmixer bewerk. Zoals bijvoorbeeld mijn snelle wortelsoep. Ik noem dat de succes-gegarandeerd-methode, want je moet het wel bont maken, wil daar iets mee misgaan. Een variatie is de slime soup van Nigella. Die is eigenlijk nog makkelijker en sneller.
Gisteren waagde ik me onder de deskundige leiding van de juf dus aan wat ingewikkelder zaken. De eerder door ons geleerde snijtechnieken konden goed worden geoefend bij het klaarmaken van de groenten. Daarbij leerde ik dat de basis bestaat uit ‘wups’, een hüpsche benaming voor een mengsel van gelijke delen wortel, ui, prei en selderij. We maakten niet alleen groentebouillon maar ook visbouillon. Dus we konden ons ook uitleven op de restanten van wat ooit mooie vissen waren.
Sinds ik mijn pizza-oventje heb, probeer ik elk weekend wel pizzaatjes te maken. Ik moet de basis namelijk nog goed onder de knie krijgen: wat is het perfecte deeg om te gebruiken?
De eerste keer maakte ik deeg volgens het recept van kookwinkel Potten en Pannen. Het kneedwerk hierin wordt gedaan door de keukenmachine. Dat scheelt wat spierkracht, maar levert wel wat extra afwas op natuurlijk. Dat leverde al wel lekkere pizzaatjes op, maar ik blijf benieuwd naar andere variaties, dus zocht ik nog wat inspiratie op het web.
De Italiaanse keuken is één van mijn favoriete keukens (naast o.a. Oosters, Frans, texmex, Grieks, Brits en Midden-Oosters ). En een goede pizza, daar maak je me blij mee. Ik bakte ze wel eens zelf, maar dan hield ik het wel bij een Hollandse bodem van brooddeeg. In een gewone oven lukt het eenvoudig niet om een lekker knapperige bodem te produceren. Met een pizzasteen kun je wel iets beter uit de voeten, maar een doorsnee oven wordt eenvoudig niet warm genoeg.
Ik zapte van de week langs Nigella, de huidige koningin van de kook-tv. Ze maakte een soep die er heerlijk uitzag, maar gaf deze een naam die op geen enkel menu uitnodigend zal staan: slijmsoep. Toen ik hem gisteren voorschotelde aan D. heb ik die naam dus maar niet gebruikt en serveerde ik erwten-mozzarellasoep.
Heel eenvoudig te maken: een zak diepvrieserwten kook je in driekwart liter groentenbouillon met een lenteuitje. Dat lenteuitje hoeft niet in stukjes. Liever niet zelfs: het kookt alleen even mee en je moet het dus al snel uit de pan zien te vissen. Als de erwtjes even hebben gekookt en zacht genoeg zijn om in de blender te gaan, vis je dat uitje dus uit de pan en laat je de boel heel even afkoelen. In die tijd kun je mooi een bolletje mozzarella in de blender scheuren.
De erwten met bouillon op de kaas gieten en de soep blitzen (middenstukje uit de deksel halen en theedoek erop om je te behoeden voor verbrande hand en een groene keukenmuur of -plafond! – sprak ik uit ervaring) tot een mooie egale soep. En dan nog even doorwarmen zodat alle kaas goed is gesmolten. Niet slimy, maar yummy!
Het was heerlijk weer gisteren met Koninginnedag. Heerlijk weer om lekker binnen te fröbelen en weer eens wat te bakken, that is. Want ik had wel wat medelijden met de oranjegezinde mensen in Wemeldinge die hun noeste arbeid toch wel enigszins zagen verregenen. Utrecht was niet veel anders (tot laat in de middag).
Ik besloot tot het maken van Irish sodabread, een broodsoort die niet met gist of desem wordt gemaakt, maar met baksoda en karnemelk. Baksoda, dat is dus wat anders dan bakpoeder (het is ongeveer vier keer sterker). In het Engels is het ook wel bekend als bicarbonate of soda en hier in Nederland heet het ook wel zuiveringszout. Zo kun je het opvallend genoeg doorgaans niet in de supermarkt, maar wel bij de drogist of apotheek kopen en kan het zomaar voorkomen dat je op een pakje instructies vindt voor zowel het schoonmaken van spullen als voor het maken van koekjes.
“Wat ga je maken?” De slager vroeg het me vriendelijk toen ik hem laatst om 6 ons riblappen vroeg. “Boeuf Bourguignon,” antwoordde ik op mijn beurt vriendelijk. Daarop vroeg de slager me of hij het vlees dan maar even in stukken moest snijden (graag!) en of ik al spekkies had. Dat had ik, want ik was net bij de supermarkt geweest. “Van de appie?” “Ja.” “Die bewaar je dan maar voor een andere keer.” Waarop ik van de slager uitgebreid kreeg uitgelegd dat in lekkere stoofpotten ambachtelijk bereid spek thuishoorde. Ik kreeg een pakje cadeau. En ook nog de tip om een keer port te gebruiken in plaats van wijn. Dan is de saus een stuk krachtiger.
Eerder schreef ik onderstaande op smaak en vanwege luiigheid nu gewoon hier gecopy-pasted:
Toveren met een blikje
Ik had vorig jaar het genoegen rond te kunnen reizen in Patagonie. Een prachtige streek en voor de ware vleesliefhebber een paradijs op aarde (ik heb me grondig verkeken op het formaat van baby beef lomo…). Dulce de leche is een specialiteit in Zuid-Amerika en afgelopen zondag vertelde een vriendin hoe je die caramel-achtige substantie eenvoudig uit een blikje gecondenseerde melk tovert. Lees lekker verder »
Voor iemand die claimt dat ze nogal gek is op keukengadgets, ben ik verrassend lang zonder keukenmachine door het leven gegaan. Vorig jaar pas kocht ik mijn Philips HR7774 in de rentepuntenwinkel van de Postbank.
Hij kan echt heel veel: hakken, mixen, blenden. Noem het maar op. Wat ook handig is, is dat ie redelijk compact is. Dat scheelt weer bergruimte. Niet onbelangrijk, want hoewel ik de machine geweldig vind, komt het er maar een keer of 3 per jaar van dat hij echt heel goed van pas komt.
Gisteren was het zover. Ik had enorm veel zin in cheesecake en omdat de vaatwasser leeg was (en ik dus alle vieze onderdelen eenvoudig weer kwijt kon), besloot ik de machine eens flink aan het werk te zetten. Lees lekker verder »
Scrambled eggs of een omeletje op eerste of tweede paasdag? Voeg, vlak voor je mix de pan in gaat, aan je geklutste eieren een scheutje bruisend bronwater toe. Heerlijk!
). En een goede pizza, daar maak je me blij mee. Ik bakte ze wel eens zelf, maar dan hield ik het wel bij een Hollandse bodem van brooddeeg. In een gewone oven lukt het eenvoudig niet om een lekker knapperige bodem te produceren. Met een pizzasteen kun je wel iets beter uit de voeten, maar een doorsnee oven wordt eenvoudig niet warm genoeg.
Laatste reacties