Culinaire trip: the movie

Eerder schreef ik al dat ik wel geïnteresseerd zou zijn in een culitripje. Die zoektocht heeft nog geen leuke opties voor georganiseerde reisjes opgeleverd. Mijn culibelevenissen zullen vooralsnog op eigen initiatief gebeuren.

Gelukkig kun je nu wel naar de culitrip van een ander kijken. Momenteel draait in de (arthouse)bioscopen The trip. In die film gaan Britse komieken Steve Coogan en Rob Brydon, die voor de gelegenheid zichzelf spelen, op een culinaire rondreis langs restaurants in Noord-Engeland.

Het eten is een rode draad (met speciale aandacht voor St. Jacobsschelpen ;-)), maar de film leunt in grote mate op de dialogen tussen Coogan en Brydon. Ze doen, erg goed, veel beroemdheden na: Michael Caine; Billy Connolly, Hugh Grant en anderen en becommentariëren elkaars werk. Ik vrees dat je wel een beetje anglofiel moet zijn om dat alles ten volle te kunnen waarderen. Ikzelf moest wel regelmatig erg lachen.

Een andere rode draad is de midlife crisis van Coogan, wat leidt tot een einde dat wat somberder is dan de film zelf.

Om dit schrijven dan toch op een vrolijker noot te eindigen: een receptje!

Ik maakte gisteren, bij wijze van voorraadkast-uitdaging, polenta.

Ik bracht 1 liter water aan de kook met 2 bouillonblokjes (groente). Daar voegde ik 200 gram polenta aan toe en liet dat al roerend een minuut of 20 koken. Je hebt verschillende soorten polenta (kortkokend of niet), dus het is altijd handig even de aanwijzingen op het pakje te lezen. Hou ook een spatschermpje bij de hand. Polenta spat tijdens het koken nogal vervelend.

De polentapap stortte ik (met een beetje beleid) uit op een teflon bakfolie zodat deze in een plak van ongeveer 1,5 cm dik kon afkoelen.

Ondertussen maakte ik een tomatensausje door een ui (gesnipperd) te fruiten, daar een beetje honing aan toe te voegen. Ik had nog wat porcini, die ik weekte in wat warm water. Die sneed ik ook in stukjes en voegde ik met een flinke teen knoflook (in kleine stukjes) toe aan de uitjes. Blikje tomatenblokjes erbij, wat gedroogde oregano in de pan, peper en zout erbij en een kwartiertje pruttelen.

Vervolgens sneed ik de plak polenta in stukken (maak ze zo groot als je zelf wilt) en die bakte ik in een koekenpan in wat olijfolie krokant.

De saus ging over de gebakken polenta, net als wat pecorino.

Mislukt

Ik mag graag een beetje experimenteren in de keuken. Dat gaat vaak best ok, maar soms gaat het niet helemaal of zelfs helemaal niet volgens plan.

Zo probeerde ik ooit zelf bagels te maken. Ik geloof dat ik daarvoor dit recept volgde, waarbij ik de bagels moest koken in water met moutsiroop. Ik weet niet precies waar het misging, maar ik hield er een vieze derrie aan over, die het bakken niet meer waard was (dit was in het preblogtijdperk, dus geen beeldmateriaal voorhanden helaas). Ik heb er ook een bagel-bak-angst aan overgehouden: van een tweede poging is het nog niet gekomen. Tips voor recepten zijn welkom. Wie weet lukt het op een andere manier beter.

Meer succes bij herhaling had ik bij het bakken van een cheesecake. De eerste keer was mijn bakvorm niet waterdicht, waardoor de bodem nog wel lekker was, maar bepaald niet krokant. Maar dat euvel heb ik bij een latere poging kunnen voorkomen. Over het algemeen geldt ook voor mij dat ik leer van mijn fouten;-)

Ook wel eens een flinke mislukking gehad in de keuken? Ik ben er benieuwd naar!

zelfgemaakte gnocchi met de pureepers van Potten & Pannen

Aardappelpuree. Of je nu Hollandse kost kookt of meer verfijnde gerechten maakt: een gepureerde aardappel is lekker, mits goed gedaan. Je kunt aardappelpuree op verschillende manieren maken.

Je kunt water doen bij poeder uit een pakje, waarmee je instant aardappelpuree maakt. Instant aardappelpuree is geen aardappelpuree. Dat noem ik behangplaksel.

Je kunt gekookte aardappels ook met melk, room of boter mixen met een mixer. Dan maak je stopverf. Een mixer lijkt handig, maar je verprutst de structuur van de puree. Door naar de volgende optie dus: de stamper. Ik heb er zelf jaren geleden eentje gekregen toen ik mijn studentenhuis verruilde voor een flatje met keuken. Die keuken moest natuurlijk gevuld met allerhande essentials en de pureestamper hoorde daarbij. Tot afgelopen week deed hij prima dienst.

Maar ja: ik lees teveel kookboeken en -tijdschriften en ik kijk te vaak naar culinaire programma’s op tv. En zo leerde ik dat je voor de perfecte puree toch echt niet zonder een pureepers kunt.

Kookwinkel Potten & Pannen aan de Nachtegaalstraat in Utrecht had een lenteactie. Er ging 15% van bijna alle prijzen af en zo fietste ik donderdagavond met een pyrex maatbeker en een pureepers naar huis.

De medewerkers van de winkel zijn ook actief op Twitter en zo kreeg ik de tip om de pureepers te gebruiken om gnocchi te maken. Het recept kreeg ik op verzoek in 4 tweets erbij. Geen aardappelpuree dus, maar wel een leuk weekendrecept!

Lees lekker verder

Perfect pizzadeeg

Sinds ik mijn pizza-oventje heb, probeer ik elk weekend wel pizzaatjes te maken. Ik moet de basis namelijk nog goed onder de knie krijgen: wat is het perfecte deeg om te gebruiken?

De eerste keer maakte ik deeg volgens het recept van kookwinkel Potten en Pannen. Het kneedwerk hierin wordt gedaan door de keukenmachine. Dat scheelt wat spierkracht, maar levert wel wat extra afwas op natuurlijk. Dat leverde al wel lekkere pizzaatjes op, maar ik blijf benieuwd naar andere variaties, dus zocht ik nog wat inspiratie op het web.

Lees lekker verder

Mondvermaakjes

Afscheid nemen doet een beetje pijn. Dat voelde ook echt zo toen ik eind januari vertrok bij SURFnet om bij de Taalunie te gaan werken. Om die pijn een beetje te verzachten, ben ik destijds overspoeld met allerlei mooie cadeaus: een etentje bij Opium, kookgerei, een bon voor een fotoalbum van mijn reis naar New York en San Francisco, een raamgedicht en een lekker kookboekje. Én een tegoedbon voor een amuseworkshop met de naam Mondvermaakjes. Bij de Librije. Need I say more.

Het plafond dient als gastenboek. Ook Gordon Ramsay is langsgeweest.

Het plafond dient als gastenboek. Ook Gordon Ramsay is langsgeweest.

Gisteren was het zover en togen Vincent en ik naar Librije’s Kookatelier in Zwolle. Onderweg konden we beluisteren hoe Argentinië in de pan werd gehakt door Duitsland, maar eenmaal begonnen met de workshop ging alles er iets verfijnder aan toe;-)

Lees lekker verder