NYC en SF: Me-time

Als je een week of twee in je eentje rondreist en het weer werkt niet altijd mee, dan moet je wat leuke plannetjes achter de hand hebben. Zo had ik voor New York een Powernap in gedachten. Daarover berichtte ik eerder vandaag op Dutch Cowgirls. Erg lekker, al had de massage een verrassend eind (onschuldig hoor, maar gewoon een beetje vreemd;-)).

In San Francisco zat het weer de hele week niet echt mee en op de druilerigste dag besloot ik dat ik toch nog een keer naar de kapper moest en dat dat ook gewoon in San Francisco kon. Ik wilde natuurlijk niet bij een beunhaas terecht komen, dus zocht ik met Google naar een kapper in de buurt die goed stond aangeschreven. Het werd the Color Design Salon vlakbij Union Square.

Ik had geen afspraak maar het was niet al te druk (het was woensdagochtend vroeg). Ik kon niet meteen terecht, maar dat gaf me mooi de gelegenheid om nog even te ontbijten bij een stekkie dat de kappers me aangeraden hadden.  Mijn knipbeurt begon met een verkleedpartijtje: ik kreeg een kimono aan zodat mijn blouse veilig aan de hanger konden hangen, terwijl mijn haren geverfd werden door Jessica (ik was “the first Dutch person she’d ever met!”).

Alex kwam een uurtje later mijn haren knippen. Ik had goede reviews over hem gelezen dus dat gaf wat vertrouwen. Hij kwam oorspronkelijk uit Toronto en was eigenlijk een house-dancer. Maar knippen kon ie ook, al kon ik hem niet altijd even goed verstaan.

Perfect gekapt stapte ik tegen de middag de deur weer uit. Jammer dat het nog steeds pokkeweer was. Die coupe was binnen 5 minuten verwaaid…

NYC en SF: reis en verblijf

Een verblijf overzees vergt wat kunst- maar vooral ook vliegwerk.

Van Amsterdam naar New York JFK vloog ik met de KLM. New York naar San Francisco deed ik via Minneapolis/St. Paul met Northwest (al zijn die gefuseerd met Delta). De terugreis vloog ik met Air France via Paris Charles de Gaulle.

De eerste vlucht verliep prima. We vertrokken, door alle extra veiligheidscontroles – geen bodyscan, maar je hoefde maar een beugel-bh aan te hebben om gefouilleerd te worden -, een half uur te laat, maar kwamen ook een half uur te vroeg aan. Wind mee dus. Jammer van de 2,5 uur bij de douane;-) Onderweg zag ik Inglourious Basterds.

De taxi van het vliegveld naar het hotel deed er een goed uur over. Er is een flatrate van 45 dollar, maar niets in de VS is echt flatrate, want tolgeld en fooien zitten daar natuurlijk niet in.

Schoolbus

Let op het uitklap-stopbordje

Lees lekker verder

New York en San Francisco

“Dat zou wel eens een uur kunnen duren,” verzuchtte de medepassagier bij aankomst op JFK airport in New York. Als de customs/security procedures wat efficienter waren ingericht, had dat ook wel gekund. Helaas heb ik 2,5 uur zigzaggend geschuifeld als ging ik naar de pirana in de Efteling. Alleen nu geen thrill-ride, maar vingerafdrukken en een  pasfoto waarop ik -naar ik mag aannemen- eruit zie als een uitgewrongen dweil.

Maar ach, je bouwt best een band op met elkaar, als je elkaar elke twintig minuten in een tegengestelde richting voorbij ziet komen. De mensen van de vlucht van el al (keppeltjes en een paar orthodoxe joden) gebroederlijk langs de mensen van de vlucht van Jordan Air (de familie met Boerka’s, de mensen met een envelop geadresseerd aan ergens in Ramallah onder de arm gedrukt). En natuurlijk ook de Hollanders, die nu ook wel snel in de gaten hadden dat klagen averechts zou werken. Braaf in de rij dus.

Een Pakistaanse taxichauffeur met tulband bracht me naar mijn hotel: ‘the Hudson? You got it lady.’  Mijn vakantie was begonnen.

Empire State Building, groen verlicht ter ere van de Jets

Empire State Building, groen verlicht ter ere van de Jets

De komende dagen zal ik mijn reisverslag posten aan de hand van thema’s . Lijkt me leuker dan een verslag van dag tot dag. Ik hou het beknopt, maar laat het weten als je meer wilt weten. Genoeg te delen!

London is the place for me

Je hebt hondenmensen en kattenmensen, en zo heb je bijvoorbeeld ook Parijsmensen en Londenmensen. Ik hoor bij die laatste categorie. Afgelopen weekend was ik er weer eens, dit keer met twee oud-huisgenootjes, waarvan er eentje nog nooit in Engeland was geweest. Hoewel ik vaker in Londen ben geweest, is elk bezoekje opnieuw een beleving. De reis ging dit keer per vliegtuig van Eindhoven (was Schiphol maar zo klein) naar Stansted.

Van daar gingen we met de Stansted Express (retour 28 pond) naar London Liverpool Street Station. Daar begon een vergelijkend warenonderzoek: vriendinnen kochten dagtickets voor de metro en ik nam een Oystercard. Zonder ons in te houden bleek de Oystercard toch goedkoper uit te vallen.

Ik had via tripadvisor een hotelletje gezocht dat niet te prijzig en wel gunstig gelegen was. Dat is het Caring Hotel geworden. Prima plek. Enige minpuntje was dat er geen badschuim en shampoo aanwezig was in de kamer.

Vrijdag en zondag hadden we prachtig weer. Zaterdag viel er een buitje, maar echt last hebben we daar niet van gehad. In de regen maakte ik nog wel dit typisch Engelse plaatje:

Tower Bridge

Tower Bridge

De grote ontdekking van deze trip was toch wel Brick Lane in het oosten van de stad. Deze straat is een lange rommelmarkt op zondag. Iets minder toeristisch dan Portobello Road en ik vond de sfeer leuker. De straat ligt middenin een Bengaalse wijk en je kunt er volgens mij prima Curry eten. Daar hadden wij helaas geen tijd meer voor.

Een andere verrassing was een straatje hartje Chelsea waar het heel leuk dorps was. Ennismore Gardens Mews:


Grotere kaart weergeven

Een bezoek aan Londen zonder een bezoek aan het theater voelt niet helemaal compleet. Wij zagen Billy Elliot (dat was voor mij de tweede keer zelfs). Als je maar een beetje van musicals houdt, dan is dat echt een aanrader. Ik was er weer van onder de indruk.

Tot slot een tip voor een lekker hapje Mexicaans: La Perla! Vlakbij Covent Garden.

Meer Berlijn: KadeWe

Onderstaande schreef ik eerder vandaag op smaak.blogo.nl

KadeWe Berlijn

 

Ik was afgelopen week spontaan een paar dagen in Berlijn. Wat een geweldige stad. Ik had al gehoord over het Kaufhaus des Westens (in de volksmond: KadeWe), dus ook dat stond op mijn lijstje van te bezoeken attracties. Als echte foodie werd ik bijna gek op de Feinschmeckeretagezoals de zesde verdieping uitnodigend heet…

Een hele verdieping (en die zijn in het KadeWe niet misselijk) vol delicatessen van de beste kwaliteit. Bakkers, slagers en een wijnafdeling met live muziek. Ik durf niet eens te zeggen of ik alles wel gezien heb. Ik heb me staan vergapen bij de kruiden en specerijen, de chocola, pasta’s in alle soorten en maten en bij de vele proefbarretjes. Een waar walhalla, waar van de kredietcrisis nog maar weinig te merken is;-)

Het is mijn redding geweest, dat ik er al een hele dag sightsee-en op had zitten. Ik trok het niet om met tassen vol (prijzig, dat wel) lekkers en hele zere voeten mijn laatste uren in de stad te slijten. Ik heb het daarom heel beschaafd gehouden: een paar bagels en een verse pretzel voor tijdens de treinreis, een pakje paprikarisotto en een zak bruine tagliatelle, geleurd met mischpilz (paddenstoelen).

Die laatste staan vanavond op tafel. Voor de saus heb ik porcini, verse champignons, een uitje, pancetta en room in gedachten (natuurlijk afgemaakt met wat parmezaanse kaas). Ik twijfel nog of ik voor de kleur verse doperwtjes toevoeg. Ach, waarom niet!

Update: pasta was heerlijk!

pasta ai tre tipi di funghi