Waarom (ook) ik graag naar rugby kijk

Het WK rugby nadert zijn ontknoping. Dit weekend werden de kwartfinales gespeeld en over 2 weken weten we wie de nieuwe wereldkampioen is. Ik heb de voetbalteleurstelling afgelopen week helemaal aan me voorbij laten gaan. De rugbywedstrijden bleken gewoon veel leuker. Daar zijn een paar simpele redenen voor te noemen.

  1. De Haka

    De Haka is een oorlogsdans uit de landen in de Pacifische oceaan. Nieuw Zeeland is er het bekendst om, maar teams uit landen als Samoa en Tonga doen de Haka ook. Ik houd van die rituelen.

  2. Er is altijd actie

    In rugby geen laffe terugspeelballetjes of schwalbes. Hard tegen hard spelen de teams tegen elkaar. De enige momenten dat de boel tot stilstand lijkt te komen, zijn als er een scrum is, maar daar gebeurt dan weer van alles in.

  3. Team boven individu

    Geen namen op de shirts. Alleen nummers. En als de ‘man of the match’ na afloop wordt geïnterviewd, heeft ie het zelden over zijn eigen acties, maar des te meer over het ‘team effort’.

  4. De scheids

    De scheidsrechter is een autoriteit. Spelers gaan niet met hem in discussie en geven hem al helemaal geen grote bek. Maar daar staat tegenover dat de scheids zijn beslissingen (hoorbaar en zichtbaar voor de tv-kijkers, want uitgerust met microfoon en camera) over het algemeen toelicht. En in geval van twijfel raadpleegt hij gewoon de videobeelden.

  5. Het publiek

    Het publiek zit bij rugby gewoon door elkaar en daar lijken niet overdreven veel agenten bij nodig. De mensen steunen hun eigen team gepassioneerd, maar zijn niet te beroerd om te applaudisseren voor goede acties van de opponent. Toen ik in Australië studeerde ben ik een paar keer bij een ‘footie match’ geweest, waar dat ook zo ging. Aussie rules football is een soort kruising tussen voetbal en rugby. En de gemoedelijkheid rond de wedstrijden daar is me bijgebleven.

  6. De spelers

    Rugby’ers zijn over het algemeen bonken van mannen die met een soort oerkracht spelen (niet per se vervelend voor de kijk(st)ers;-)). Maar na afloop blijken de meesten behoorlijk goed uit hun woorden te komen, sommigen kun je zelfs eloquent noemen. Rugby kent zijn oorsprong in de posh kostscholen van Engeland en dat weerklinkt op de een of andere manier in alle spelers.

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Antispamcontrole Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.