Lockpicking

Zoals jullie wellicht weten, is in augustus mijn fiets ontvreemd.  Bij het vervangende exemplaar bestelde ik daarom een stevig kettingslot, waarmee ik mijn fiets sindsdien waar mogelijk aan een paaltje of beugel vastzet. Die strategie is tot op heden succesvol: mijn fiets is nu al iets langer in mijn bezit dan het vorige exemplaar. Daarvan kon ik slechts 4 maanden genieten.

Maar goed. Dat goede slot had eigenlijk al in het begin geolied moeten worden. Ik moest elke ochtend met beleid het slot openmaken en voelde dat ik daarbij niet teveel kracht moest zetten. Een dag of 10 geleden – de vorst was net een beetje weggetrokken en ik durfde na een lange periode van gladheid net weer te fietsen – draaide mijn sleuteltje wel erg makkelijk rond. Ik bleek lucht rond te draaien: mijn sleutel was in het slot afgebroken. En ja: mijn fiets stond dus vast aan een beugel voor de deur.

Die ochtend besloot ik snel in de bus te springen, ervan overtuigd dat ik ’s avond het afgebroken stuk sleutel eenvoudig uit het slot zou kunnen krijgen met een tangetje. Dat liep anders. Het korte verhaal is dat ik geen goede fietsendief zou zijn en als ik ooit aan de verkeerde kant van de tralies van Alcatraz was beland, had ik er mijn hele straf uit moeten zitten. Het lange verhaal is lang, maar vooral ook duur.

Ik ben in de weer geweest met een tangetje, met secondelijm en met een hamer. Maar het sleuteltje zat muurvast, dus ik moest drastischer maatregelen nemen. Vriend H. Had een slijpschijf op een boor gemonteerd, maar mijn slot bleek echt van goede kwaliteit: op ongeveer een kwart van de klus (die toen al even duurde) hield de boor ermee op. Enkele ritjes naar de Praxis (en een paar afgebroken ijzerzaagjes) verder realiseerde ik me gistermiddag dat ik hemelsbreed zo’n 200 meter van het fietsdepot van de stad Utrecht woon. De volgende keer mogen jullie me daar meteen aan herinneren. Een meneer met een echte slijptol reed voor, deed zijn kunstje (en deed daar ongeveer anderhalve minuut over), liet me een formulier tekenen en 25 euro betalen en ik had mijn fiets weer tot mijn beschikking.Ik kocht een nieuw slot en kon mijn OV-fiets weer inleveren.

De rekensom wat dat afgebroken sleuteltje me uiteindelijk heeft gekost, maak ik liever niet. Bij het eerste greintje weerstand van mijn sleutel investeer ik wel in een flesje smeerolie.

Ik heb overigens tijdens al het gefrunnik aan mijn slot wel wat leuke gesprekken gehad met voorbijgangers. Eén jongetje zei – nadat ik hem de weg naar het Kruidvat had gewezen en vertelde dat mijn sleuteltje was afgebroken: “of je bent een dief natuurlijk.” Ik gaf hem daarin groot gelijk, maar kennelijk kon zelfs hij zich niet voorstellen dat ik het slot ooit daadwerkelijk open zou krijgen.

PS Rond de 20ste van de maand doe ik mee met het Fotokabien-project van Twee Meisjes.

8 Reacties Lockpicking

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Antispamcontrole Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.