Kapperspraat

Vanochtend zat ik bij de kapper om de hoek voor een reguliere onderhoudsbeurt, zoals je dat zou kunnen noemen. Ik had een boek meegenomen om tijdens de 40 minuten dat de verf zijn werk moest doen iets meer te lezen te hebben dan de laatste roddels. Dat boek is Stoner, een wat verlate bestseller. Ik lees het in het Engels, wat in dit geval wel betekent dat ik mijn hoofd er een beetje bij moet houden: het is geen niemendalletje en bij nader inzien niet erg geschikt voor de biotoop die kapsalon heet.

Ik weet niet hoe jullie dat doen bij de kapper, maar ik hou het meestal bij de reguliere en neutrale kappersonderwerpen (kort de vakantieplannen en -verslagen, het weer en of er nu wel of niet een coffeeshop in de straat komt) en wissel die gerust af met flinke pauzes (ja, ik kan dat heus!;-)). Zo niet mijn buurvrouw voor een uurtje. Ik probeerde me in mijn boek te verdiepen, maar Stoner legde het af tegen wat ik naast me allemaal hoorde.

Eerst moest een nieuwe look worden vastgesteld (iets tussen Estelle en Anouk Smulders in) en daarna werd een hele agenda aan kappersonderwerpen in sneltreinvaart afgewerkt, tot en met de sterrenbeelden van de kinderen van de kapper aan toe. Nu, een flink aantal uur later, lijkt het meeste me niet boeiend genoeg om te herhalen. Ik laat het erbij dat het vermakelijk en verbazingwekkend tegelijk was. Ik heb me vandaag nog regelmatig afgevraagd hoeveel mensen er bij hun nieuwe bikini standaard een bijpassende jurk, handdoek en tas kopen.

En met bewondering denk ik aan de kapper ook die conversatie moeiteloos aankon, na eerder op de ochtend uitgebreid over de winstmarges op de bijverkoop te hebben gesproken met een meneer in zjn stoel. Een vakman.

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Antispamcontrole Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.