High fructose corn syrup en de macht van de voedingsindustrie

Ik zocht dit weekend kerstrecepten en leerde als neveneffect over over high fructose corn syrup.

In de aanloop naar het kerstdiner bekijk ik dit jaar nogal wat Pinterest-borden om inspiratie op te doen. Deze bijvoorbeeld, waarmee ik meteen kan verklappen dat ik sinds kort de trotse bezitter ben van een crock pot. Dit weekend was ik weer eens verrast door de ingrediëntenlijsten van sommige (nou ja, best veel) Amerikaanse recepten: ontdooide kip, blikjes soep of kant-en-klaar ‘cookie dough’. Kip komt kennelijk in veel gevallen uit de vriezer en een recept geldt nog steeds als ‘home made’ als de helft ervan al in een fabriek is klaargemaakt. De lol van het koken zit ‘m voor mij nu juist in het feit dat ik precies bepaal wat er in een gerecht gaat.

Campbells’ cheddar cheese soup

Toegegeven: ik speel zelf ook wel eens vals met bijvoorbeeld bouillonblokjes of passata. Toch vind ik dat net van een andere orde dan het toevoegen van ‘Campbells’cheddar cheese soup‘. Dat soort ‘ingrediënten’ in recepten voor mensen die van koken houden, zijn voor mij toch wel het bewijs van de positie die ‘processed foods’ innemen in Amerika. Die zijn daar werkelijk alomtegenwoordig dus.

Toen ik een paar jaar geleden in New York en San Francisco was, zag ik overigens een tweedeling: je kon ofwel kiezen voor traditioneel, kapotbewerkt fast food, ofwel voor een complete ‘organic’ ervaring. Ook die was er in een fast-variant. Daar betaalde je alleen wel minstens 3 keer zoveel geld voor. Gezond of ongezond lijkt dus (weinig verrassend) een kwestie van veel of weinig geld. En de voedingsindustrie verdient met beide keuzes veel geld.

The men who made us fat

Vanmiddag keek ik, mede door mijn verbazing over al die gekke Amerikaanse ingrediënten, op Youtube naar de eerste aflevering van de driedelige serie ‘The men who made us fat’ die de BBC eerder dit jaar uitzond. Daarin wordt onder andere deze grafiek uitgelegd:

grafiek hfcs vs overgewicht

Lees lekker verder

Keukenlijk: uienhakker

Ik begin maar meteen met de belangrijkste les: als je over het schoonmaken van een keukenhulpstuk langer doet dan de tijd die het kost om zonder dat hulpstuk te doen waarvoor je dat hulpstuk nodig denkt te hebben, dan heb je aan dat hulpstuk zeer weinig. Ik vrees dat de uienhakker niet de enige onderstreping van die les is.

uienhakker

Lees lekker verder

Keukenlijk: Al Dente

Ik ben nogal van de gadgets, en dan vooral de keukengadgets. Mijn keukenkastjes puilen uit met van alles en nog wat en ik kan me maar moeilijk inhouden in kookwinkels.  Waar de ene gadget een glorieuze aanvulling op mijn keukenuitrusting is, dragen andere aankopen in iets mindere mate bij aan mijn prestaties in de keuken. Dat zijn de keukenlijken, waaraan ik in deze nieuwe rubriek aandacht geef. Ter leringh ende vermaeck!

Ik open met Al Dente. Een toepasselijk eerste keukenlijk.

Al Dente

Al Dente

Lees lekker verder

Recept: kipragout

Ik vierde de afgelopen week herfstvakantie en daar hoorde ook een kokkereldagje bij. Geïnspireerd door het weer kreeg ik zin in ragout, gezelligheidseten bij uitstek dat me met een paar happen terugbrengt naar mijn jeugd. Heel moeilijk is het ook niet om te maken, maar na overleg met iemand die er verstand van heeft (mijn tante), stond ik toch voor een uitdaging. Zij vertelde me namelijk dat ik voor een goede ragout een hele kip moest bereiden.

Ik heb het niet zo op botjes en fliebeltjes. Maar ik heb het wel op lekkere smaak en de smaak won. Dus kocht ik een scharrelkippetje, zocht ik nog wat inspiratie in recepten op sites en in boeken en ging aan de slag.

Lees lekker verder

Appeltaart, iemand?

Mijn familie uit Brabant kwam vandaag naar mij voor een Utrechtse editie van ons vroegere zaterdagritueel: koffiedrinken. Bij de koffie hoort wat lekkers en ik ging vanochtend op tijd aan de slag om een appeltaart te maken. Daarvoor had ik gisteren een recept gevonden op internet. Tegen mijn gewoonte in had ik keurig een boodschappenlijstje gemaakt, zodat ik daadwerkelijk alles in huis had. So far so good. Ook het bereiden van de taart – met appelpartjes die rechtop in de vorm gerangschikt moesten en kookpudding als cement – ging zonder al te veel moeite.

De taart ging om half 11 vanochtend de oven in. Hij zou nog lekker warm zijn tegen de tijd dat de familie arriveerde. En op dat moment pas las ik de laatste regel in het recept: ‘Laat de taart, nadat hij in de oven volledig is afgekoeld, minstens een paar uur opstijven in de koelkast. Liefst een hele dag.’

Appeltaart met kookpudding

Appeltaart met kookpudding

Lees lekker verder