Chocola met een omweg

Twitter zorgde weer eens voor een verrassende opeenvolging van gebeurtenissen. Het begon met een Britse krant en eindigde in de Jordaan, waar ik gisteren heerlijke chocola kocht.

Observer Food Monthly

De lijst culi’s die ik volg is lang en bevat uiteraard ook enkele namen van de andere kant van het Kanaal. Zodoende zie ik elke maand tweets voorbij komen over de nieuwe Observer Food Monthly. Dat is een maandelijkse bijlage van zondagskrant the Observer die, u raadt het, geheel gewijd is aan lekker eten. Vanaf begin dit jaar verschijnt the OFM ook als iPad-editie en door een handig getimede gratis proefperiode, had ik al gezien dat the OFM een fijn blad is. Nigel Slater schrijft ervoor, net als Jay Rayner en een hele trits andere foodgrootheden. Maar ja: the Guardian/Observer biedt niet de mogelijkheid om een enkele editie aan te schaffen op de iPad.

Internationale editie zonder extra’s

Aangezien ik het een beetje overkill vond om een volledig abonnement af te sluiten alleen om de gratis bijlage, besloot ik de papieren editie maar eens aan te schaffen. Die wordt in Utrecht immers gewoon verkocht. En zo kwam ik er achter dat de internationale editie niet alle bijlagen bevat. Daarvoor werd ik door Bruna, waar ik de krant had gekocht, overigens ruimschoots gecompenseerd na zeer vriendelijk webcarecontact. Met andere woorden: mijn opties om aan de OFM te komen leken uitgeput. Enter Twitter.  Ik liet, bij het verschijnen van de meest recente OFM, weten dat ik het jammer vond dat ik er geen kon kopen. Iemand – ik heb beloofd geen namen te noemen – vroeg me daarop mijn adres en een week later vond ik het blad op de deurmat. Hoera!

observer food monthly cover

Top 50: Chocolátl

In het magazine stond deze keer de tweede editie van de 50 favorieten van de redactie. Zo leerde ik dat Kelis kennelijk met een food truck op SXSW heeft gestaan, dat vermout in opkomst is en dat the Lunchbox een film is die ik binnenkort moet gaan zien. En op nummer 50 stond Chocolátl: a brilliant little shop in the Jordaan neighbourhood of Amsterdam. Het winkeltje werd omschreven als een mekka voor chocofielen. Ik voelde me enigszins aangesproken en had gisteren een afspraak in de Jordaan, een mooie gelegenheid dus om even een kijkje te gaan nemen.

Proeverij

Ik vertelde de jongen achter de counter dat ik via de OFM bij hem terecht was gekomen en glunderend vertelde hij dat het zo’n verrassing was geweest dat ze genoemd werden. Hij vroeg me waar ik van hield en liet me stukjes proeven van de repen waarvan hij dacht dat ik ze wel kon waarderen. Ik proefde maar twee repen, die ik allebei kocht, en besloot toen dat ik beter niet nóg meer kon proeven. Ik kocht een reep van cacao (een ‘heirloom’ variant zelfs) uit Madagaskar, die ook in dat land tot chocola was gemaakt. 70% want ik houd van puur. Madecasse is het merk en ik zie dat ze ook een variant met zeezout hebben. Die gaat op het lijstje. De tweede reep is nog een tandje steviger: 80%. Hij is door de Amsterdamse Chocolatemakers gemaakt van cacao uit Peru. Nu wórd ik van chocola al vrolijk, maar chocola met zo’n leuk verhaal maakt me natuurlijk nog blijer.

chocolatl

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Antispamcontrole Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.