Word of mouth: hoe ik mijn boeken kies

Ik denk graag dat ik als individu zelf bepaal welke films ik kijk, welke boeken ik lees, welke spelletjes ik speel en welke muziek ik luister. Vandaag las ik ‘Stoner‘ uit, een roman van John Williams uit 1965. Een heel mooi boek, maar ik moet bekennen dat ik het zelf nooit van de plank in de boekhandel zou hebben gepakt, als ik niet van verschillende kanten had gehoord dat het echt heel mooi was. En in mindere mate geldt dat eigenlijk voor alle boeken die ik lees. Hooguit kies ik zelf een nieuw boek van een auteur, omdat ik een eerdere titel (die ik dan weer via word-of-mouth las) mooi vond. Maar op kookboeken na, vertrouw ik toch vooral op de mening van mijn vrienden en de media. Toch een beetje een groepsdier dus. En meestal naar volle tevredenheid.

Lees lekker verder

Hollandse Pageturner: IV van Arjen Lubach

Woensdagmiddag begon ik in IV van Arjen Lubach. Woensdagavond had ik het uit. Blij om eens een echte pageturner van Hollandse bodem te kunnen lezen.

In november 2004 reisde ik door Zuid-Afrika met een internationaal groepje. Bij een boekhandel onderweg kocht ik Angels and Demons, omdat enkele reisgenoten dat ook lazen en soms in de bus kreten van verbazing slaakten, alsof ze naar een film zaten te kijken. Nadat ik het boek kocht, raakte ik van een deel van het land het uitzicht kwijt: rijdend over hobbelwegen zat ik met mijn neus in het boek en zelfs in de rij bij de douane van Lesotho gaf ik bijna mijn boek in plaats van mijn paspoort aan de beambte. Het is maar goed dat ik het boek nog niet had in Kruger, anders had ik het spotten van de big five op mijn buik kunnen schrijven. Lees lekker verder

Boekenweek: lezen dus

Het is boekenweek en ik doe er actief aan mee: er was een bal en er volgt nog een theatershow, maar het belangrijkste is toch wel dat er gelezen wordt. En hoe!

Tot en met zaterdag krijg je het boekje ‘Heldere hemel’ van Tom Lanoye bij besteding van 12,50 aan Nederlandstalige boeken.

En wist je dat het nu in Vlaanderen Literaire Lente is? Ook daar is het boekenweekgeschenk beschikbaar (mede dankzij de Taalunie)!

Tweedehands boeken en onverwachte ontmoetingen

Mijn aanstaande zolderverbouwing en de komst van de lente hebben me in een nogal zeldzame bui gebracht: ik ben vanalles en nog wat aan het opruimen. Zo ook mijn boekenkast, of liever de boeken die daar niet meer in passen. Ik heb best wat actuele titels, waarvan het niet waarschijnlijk is dat ik ze op korte termijn nog eens wil lezen. Ik heb goede hoop dat ik die via Bol.com wel kan slijten. Ik heb dus een online tweedehandswinkeltje* geopend. En terwijl ik dat aan het inrichten was, bedacht ik dat ik zelf ook best eerst kan kijken of een boek dat ik wil kopen beschikbaar is in de Bol-ramsj. Ik koos voor een vrij recent boek van Jay Rayner: The man who ate the world.

Rayner is een food writer uit Engeland. Af en toe is hij te zien in originele versie van Masterchef, waarin hij het eten van doorgaans doodsbenauwde kandidaten proeft en van commentaar voorziet, maar hij is eigenlijk de Mac van Dinther van The Observer. Voor wie de naam Mac van Dinther nog steeds geen belletje doet rinkelen: hij is dus restaurantcriticus. En ik houd van zijn stijl. Beeldend, doorspekt met Britse humor en met vlijmscherpe pen geschreven. Voer voor een anglofiele, taalliefhebbende foodie als ik.

Hmmm…. misschien was het audiobook een nog betere keuze.
Lees lekker verder