Gelezen: Geachte heer M en Vader

De afgelopen maanden heb ik misschien iets minder intensief gelezen dan ik aan het begin van het jaar van plan was, maar ik heb toch weer wat titels toe te voegen aan mijn leeslijst. Zo las ik de nieuwe Koch (Geachte heer M) en het eerste deel van de indrukwekkende serie van Karl Ove Knausgård (Vader). Maar ik las ook culinair en koffietafelgewijs!

Geachte heer M

Misschien moet ik niet meer luisteren naar schrijvers die voorlezen of over hun boeken vertellen, maar misschien was het ook iets anders waardoor ik bij het lezen van Geachte heer M steeds de stem van Herman Koch hoorde. Het hoofdpersonage lijkt op veel punten een beschrijving van de auteur. Dat geeft het verhaal iets eng-realistisch, maar het leidde mij ook een beetje af. Het boek vond ik grotendeels een pageturner, maar net als bij de boeken van Dan Brown, vertoonde de opbouw wat meer gelijkenissen met eerdere boeken van Koch dan me lief was. Ga er maar van uit dat er in het verleden iets is gebeurd en dat in de loop van het boek beetje bij beetje duidelijk wordt wat dat is. En dat alles op ingehouden cynische manier verteld. Helemaal niets mis mee, maar niet meer zo verrassend als bij Het Diner.

Gelezen op ereader: Geachte heer M en Vader

Vader

Karl Ove Knausgård heeft zijn eigen leven tot in detail beschreven in een romanreeks die hij ‘Min Kamp’ heeft genoemd. In het Noors zijn de boeken genummerd. In het Nederlands is de serie titelloos, maar hebben de boeken wel titels. Ik las Vader, een mooie en treurige beschrijving van Knausgårds jeugd en de moeizame relatie die hij had met zijn vader. Geen lichte kost, dus ik wacht nog even met het lezen van de rest.

Lichtere kost: Letters of Note

Ik las ook wat lichtere kost, al kun je niet van elk boek zeggen dat ik het van kaft tot kaft heb gelezen. Dat hoeft gelukkig ook niet. Op culinair gebied heb ik mijn verzameling uitgebreid met Eat van Nigel Slater en Perfect van Felicity Cloake. Beide auteurs zijn foodwriter voor the Guardian/Observer. Niet alleen lekker om uit te koken dus, maar ook gewoon fijn leesvoer. Maar het fijnste bladerboek dat ik de afgelopen maanden kocht, is toch wel Letters of Note. Dit boek mag je eigenlijk niet lezen op een ereader, daarvoor is de papieren uitgave te mooi. Het bevat een selectie brieven van heel oud tot vrij recent en van heel belangrijk tot gewoon erg leuk. Het boek komt voort uit de website en bevat steeds een weergave van het origineel en een (meestal veel beter leesbaar) transcript.

En als cadeautje bij dat alles las ik ook nog het boekenweekgeschenk van Tommy Wieringa: Een mooie jonge vrouw. Mooi verhaal en naar aanleiding daarvan ben ik nu toch begonnen aan Joe Speedboat. In de hoop dat dat niet zo’n oneindig doolhof  is als Dit zijn de namen.

Geachte heer M
Herman Koch

Laat wat van je horen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Antispamcontrole Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.