Uitgekookt happen in Utrecht

Spontane uitjes, daar houd ik wel van. Gisteren mailde een vriendin me met de vraag of ik mee ging naar Uitgekookt, een culinair festival in Park Lepelenburg in Utrecht. Het was er voor de vierde keer en is te vergelijken met bijvoorbeeld het Preuvenemint in Maastricht (de 30ste editie dit jaar). Ik ken de Tilburgse variant, die inmiddels al 16 jaar bestaat het beste: het Hap Stap Festival.

De festivals in Utrecht en Tilburg lijken in vele opzichten op elkaar. In beide steden presenteert de locale horeca zich. Vergelijk het met de uitmarkt: door letterlijk voorproefjes aan te bieden kunnen de bezoekers zich laten inspireren voor aanstaand horecabezoek. Wat dat betreft was De Librije (last time I checked zaten die nog in Zwolle) een vreemde eend in de bijt in Utrecht.

Er zijn ook verschillen tussen Uitgekookt en Hap Stap. Misschien ben ik met mijn Brabantse hart wat bevooroordeeld, maar ik heb na gisteren toch eerder de neiging volgende keer weer naar Tilburg te gaan. Dat kan ik dan bijna kostenneutraal doen: Hap Stap is gratis toegankelijk, terwijl je in Utrecht een tientje entree betaalt. Ook het prijsniveau is in Utrecht hoger. Dat valt natuurlijk grotendeels te verklaren door het (prijs)niveau van de deelnemende restaurants, maar gisteren waren we voor een (klein!) voorgerecht en een toetje met drankjes al net zoveel kwijt als een avondje in een niet eens zo heel goedkoop eetcafé. En, inderdaad je ziet het goed, we zijn uiteindelijk vertrokken zonder iets dat leek op een hoofdgerecht te proeven. Dat brengt me bij de grootste ergernis: de drukte en het gebrek aan organisatie.

In Tilburg is een en ander geregeld met muntjes. Elk deelnemend restaurant biedt gerechtjes aan van 1, 2, 3 of 4 muntjes (van EUR 2,20). En die variëren dan in portiegrootte of prijsniveau van de ingrediënten. En zo kun je een heel menu samenstellen uit kleine en wat grotere hapjes, luxe of meer basic. Op de meeste plekken is het mogelijk om zelf je hapjes te halen en ergens te gaan zitten. Het is nog net geen food court (waarom eigenlijk niet zo’n opzet? En dan net als bij de Parade een centrale drankvoorziening. Ja!), maar je bent redelijk flexibel en het wachten beperkt zich eigenlijk tot het wachten op het eten zelf. Je kunt met een gezelschap ook eenvoudig hapjes halen bij verschillende restaurants en toch samen eten. En wil je de dag erop nog wat happen: geen probleem.

In Utrecht werd de tafel echt voor je gedekt. Maar daarvoor moest je wel een plekje veroveren. Daarvoor moesten we dus in een rij gaan staan. Die bleek spontaan gevormd door mensen die niet wilden voordringen. Bij Divinatio bleek uiteindelijk dat die rij er feitelijk voor nop stond. De gastheer zei doodleuk dat zodra er een tafeltje vrij kwam je er op af moest en dat het wat dat betreft ieder voor zich was. Alleen voor een collega hield hij een paar stoelen vrij. Aangezien iedereen die eenmaal een tafeltje had veroverd daar zo lang mogelijk van wilde genieten, dropen we af naar het tentje van het Polman’s Huis. Daar had de gastvrouw de boel een stuk beter onder controle.

Bij ons werden een bisque van kreeft (10 euro) en een vegetarisch gerechtje met gesmolten kaas , asperges en morilles (7,50) geserveerd.  De bijpassende wijnen waren nog eens 5  en 6 euro. Het was lekker, maar zeker mijn kaasgerechtje was erg klein. Vreemd ook dat ik de gerechtjes net online op de menukaart van Polman’s Huis niet terug kon vinden. Ik was namelijk wel benieuwd wat je anders voor een volledige portie kwijt zou zijn;-) We waren inmiddels bijna anderhalf uur en meer dan 20 euro pp verder… We waren trouwens wel aangeschoven bij twee aardige heren uit Lopik, met wie we gezellig hebben zitten kletsen. Ze bleken een exclusieve drankhandel te hebben: Exclusive Drinks. Ze vertelden over een ‘cold wine‘, een combinatie van Prosecco en Chardonnay, die kennelijk erg lekker is. Eentje om te onthouden.

Vanwege afspraken later op de avond, hadden we daarna nog slechts tijd voor 1 gerechtje en we hadden al gezien dat de toetjesbar van Bond en Smolders erg lekkere gerechtjes serveerde. Hier kon je gelukkig wel zelf aan de bar bestellen. Ik dronk een lekkere dessertwijn bij mijn chocoladecreatie. Geslaagde combi.

Ik kan niet voor alle tentjes spreken, want ik ben uiteindelijk dus alleen bij Divinatio, Polman’s Huis en Bond en Smolders geweest. En ja, we waren er tussen 7 en 9 en het was spitsuur. Maar ik ging letterlijk met een onverzadigd gevoel weer weg, terwijl ik volgens mijn portemonnee toch echt uitgebreid uit eten was geweest. Zou de term ‘uitgekookt’ misschien daarop hebben geduid?;-)

Gerelateerde berichten:

1. Twijnstraat Utrecht: culinair shoppen De Twijnstraat is de oudste winkelstraat van Utrecht en ligt...