London encounters

De vaste bezoekers van mijn blog hadden wellicht al in de gaten dat ik de afgelopen dagen weer eens in Londen was. Ik ben er al vaak geweest en hoop er nog vaak te komen. Ik vind het gewoon een erg fijne stad. Ik zal in een afzonderlijk blogje nog wel een opsomming geven van dit tripje met adressen om te shoppen, entertainen, eten en drinken. Maar hieronder volgen al wat highlights van dit bezoekje aan Londen.

Rara wat is dit?

Deze keer was ik op pad met S. een vriendin die net als ik graag in Londen komt en de stad al aardig kent. We hadden vooraf wat wensen met elkaar vergeleken. S. wilde naar Golders Green, ik wilde het V&A (Victoria and Albert Museum) nu eindelijk wel eens zien en voor ons allebei stond Spitalfields Market nog op het to do lijstje. Ik was daar de vorige keer ook al geweest, maar wilde graag nog eens terug. We wilden ook nog naar het theater. Dat werd een voorstelling in het Globe Theatre: Much ado about nothing. De rest van ons programma lieten we afhangen van weer en stemming. En dat is ons prima bevallen.

De week voor vertrek hoorde ik over het World Literature Weekend, waar o.a. Cees Nooteboom en Ramsey Nasr te gast waren. Op zaterdagavond zou Nasr voordragen in de winkel van the London Review of Books op Bury place, vlakbij het British Museum. Via kennisje R. uit Cambridge die (niet toevallig) werkt bij genoemde winkel hadden we een plekje op de lijst om daarbij aanwezig te zijn. Het begon om 7 uur.

We dachten ruim op tijd te zijn vertrokken uit the Builders’s Arms (een pub in Kensington), maar kwamen toch een kwartiertje te laat aan. Dat zou te maken kunnen hebben met het feit dat we vertrokken van de zuidwestelijke hoek van Hyde Park, terwijl we er van overtuigd waren dat we al op de zuidoostelijke hoek waren (ruim twee kilometer verschil), maar ik houd het maar op het feit dat het heel hard regende onderweg.

We konden gelukkig nog naar binnen en het was toch wel erg leuk om onze dichter des vaderlands in het Engels (en soms ook in het Nederlands) te horen voordragen. Enthousiast vertelde hij dat hij een fan was van ‘middle aged poetry’. Ach, bijna hetzelfde als medieval;-)

Ramsey Nasr in de LRB

Golders green is een buurt waar je met de Northern Line komt, via Camden Town en Hampstead. Het is een joodse wijk, al zagen we dat niet direct terug in het straatbeeld. Wij kwamen er voor het crematorium. Dat is een beroemde plek omdat er niet alleen veel, maar ook veel beroemde mensen zijn gecremeerd. Dat klinkt allemaal niet vrolijk, maar er is een prachtig columbarium en een nog veel mooiere garden of remembrance. Het is echt een prachtig park en toen wij er waren (in het zonnetje na een veel regen de dagen ervoor) stonden de rozen mooi in bloei. Boompjes, struiken en bankjes zijn allemaal opgedragen aan overledenen en het is een oase van rust. Een aanrader dus als je de drukte van de stad even wilt ontvluchten.

Garden of remembrance

Op weg naar de voorstelling in het Globe Theatre wandelden we over de Millennium Bridge. We zagen een groepje mensen staan rondom een man die op de brug lag. Die bleek geen medische hulp nodig te hebben, maar bezig te zijn met een erg grappige kunstvorm. Hij beschildert kauwgom die op de brug geplakt zit!

Kunstenaar aan het werk

iedereen keek naar beneden

We kwamen op de hele brug kleine kunstwerkjes tegen. Erg grappig. In Londen is dus echt altijd en overal wel wat te zien!

Gerelateerde berichten:

1. London is the place for me Je hebt hondenmensen en kattenmensen, en zo heb je bijvoorbeeld...