De Leonardolezing van Femke Halsema

Eind vorig jaar zag ik op Twitter een aankondiging van de Leonardolezing. Deze lezing is de inmiddels traditionele rede bij het afscheid van de bekleder van de Leonardoleerstoel aan de Faculteit Geesteswetenschappen aan de Universiteit van Tilburg (bij de oudere garde bekend als de KUB, bij de internationalere als Tilburg University). Dit jaar bekleedde Femke Halsema de leerstoel en het leek me leuk die lezing bij te wonen.

Het had me nog leuker geleken om deel te nemen aan haar masterclass, maar ja, daarvoor liep ik net een paar jaar te vroeg rond op de universiteit. Door snel te reageren was het gelukkig gelukt om twee toegangsbewijzen te krijgen. En zo kon ik vandaag Twittercontact @bieblies ook nog blij maken.

Femke Halsema

Halsema heeft een aantal maanden enkele studenten ‘tot haar beschikking’ gehad om onderzoek voor haar te verrichten. Ze keken daarbij naar het politieke landschap van de jaren ’00. Gezamenlijk stelden ze drie factoren vast die van invloed zijn geweest op dat landschap:

• globalisering;
• verandering in de opvatting van multicuturalisme in relatie tot vrijheid;
• de opkomende mediacratie

De studenten deden ook voorstellen die de politiek kunnen helpen aansluiting te vinden bij de hernieuwde politieke structuren. Een songfestivalsysteem bij de verkiezingen, waarbij je aan meerdere partijen een aantal punten kunt geven bijvoorbeeld. Of de zetels in de Tweede Kamer niet rangschikken per partij, maar gewoon alfabetisch. Dit om samenwerking te bevorderen.

Leuke suggesties in een rede die verder aan de ietwat voorzichtige kant bleef (de lezing staat nu ook online). Ik moest een beetje grinniken toen Halsema het had over internetwebsites en realiseerde me ook dat ‘dikwijls’ een woord is dat het beter doet op papier dan in een gesproken rede. Maar ik had, zeker na de inleiding waarbij het nadrukkelijk ging om het feit dat politici niet vrij zijn, vooral gehoopt op een iets pittiger stellingname. Bijvoorbeeld tegen de manier waarop de media niet zozeer verslaan wat er in Den Haag gebeurt, maar feitelijk dicteren waarover gedebatteerd wordt. Zichtbaarheid is immers van groot belang voor een politicus en kranten verkopen nu eenmaal beter bij veel artikelen over ‘sappige’ onderwerpen dan bij veel genuanceerde achtergrondartikelen. Tegen die mediacultuur helpt het onvoldoende om Kamerleden alfabetisch een buurman te gunnen van een andere partij.

Al met al was het leuk om weer even in Tilburg te zijn. Voor de full experience was ik met een OV-fiets over het rode fietspad (Tilburgers weten over welke route ik het dan heb) naar de campus gereden. Bij de vijver reed ik het terrein op, waar nog altijd dit bordje hangt. Wat mij betreft een klassieker.

Geen gerelateerde berichten.