Post 10 July 2010
Ik las gisteren een blogbericht van mijn collega L., die schrijft over haar doel weer echte brieven te schrijven. Mooi initiatief! Het bericht deed me denken aan het laatste jaar waarin ik intensief papieren post verstuurde en ontving. Het was 1998*) en ik zat een half jaar in Melbourne, waar ik studeerde aan Monash University.
Er ging bijna geen dag voorbij of ik vond één of meerdere aerogrammen, brieven of kaarten uit Nederland (en een enkele uit de VS waar vrienden toen woonden), sommige van mensen die er nu niet meer zijn, zoals de brieven van mijn opa waarin hij vertelde hoe het met de koffieprijs was gesteld. Mooie souvenirs uit het verleden.
Er zaten mooie creaties bij: enveloppen gemaakt van vlaverpakkingen en andere kunstwerkjes. Het lukte destijds zelfs zonder moeite om plukjes gras uit het Leypark mijn kant op te sturen. Alle anderen waren enorm jaloers en ik vond alles even geweldig. Hoewel ik toen ook al kon mailen en dus eenvoudig iedereen op de hoogte kon houden van mijn belevenissen (en dat ook regelmatig deed), schreef ik iedereen terug. Ik had het er maar druk mee. Alle post verzamelde ik in een brievenhouder die ook speciaal voor me was gemaakt. Daar bewaar ik de post uit die periode nog steeds in, al is het ding enigszins bezweken onder de enorme lading papier.
Bijna nog leuker dan post op de campus, was het ontvangen van post op reis. Het briljante poste restante maakte dat ik tijdens mijn rondreis door het land in elke uithoek post kon verwachten. Natuurlijk kwam lang niet overal daadwerkelijk iets aan (wat af en toe tot een beteuterde Elise met paspoort bij het GPO – general post office- leidde), maar ik herinner me ook een grote envelop van vriendin R. Het was december en de pepernoten kwamen gewoon per post in een envelop met daarop een levensgrote Sinterklaas. Zie dat maar eens in een mailtje te attachen!
*) 1998 was het jaar waarin Nederland op 7 juli in de halve finale verloor van Brazilië. Ik vertrok op 9 juli (gisteren 12 jaar geleden dus!) en in het vliegtuig is de hele wedstrijd 2 x herhaald. Frustratie! Ook bij aankomst downunder werd het verlies me nog even ingewreven door de douanebeambte. Ik ben erg benieuwd hoe het morgen bij de finale gaat!
Oh, wat een leuke brieven. En een fijn verhaal. Je werd wel echt verwend door het thuisfront.
Ik zit hier binnen trouwens NIET te kijken, maar kan de match volgen door de reacties van mijn buren. Da’s een keer wat anders
Ja, over de wedstrijd zullen we het maar niet meer hebben. Verdiende geen schoonheidsprijs en ondanks alle aanmerkingen die er zijn te maken op de scheidsrechter, hebben we niet onterecht verloren. Jammer alleen dat het op zo’n lullige manier ging. Ach ja. Terug tot de orde van de dag!