NYC en SF: reis en verblijf

Een verblijf overzees vergt wat kunst- maar vooral ook vliegwerk.

Van Amsterdam naar New York JFK vloog ik met de KLM. New York naar San Francisco deed ik via Minneapolis/St. Paul met Northwest (al zijn die gefuseerd met Delta). De terugreis vloog ik met Air France via Paris Charles de Gaulle.

De eerste vlucht verliep prima. We vertrokken, door alle extra veiligheidscontroles – geen bodyscan, maar je hoefde maar een beugel-bh aan te hebben om gefouilleerd te worden -, een half uur te laat, maar kwamen ook een half uur te vroeg aan. Wind mee dus. Jammer van de 2,5 uur bij de douane;-) Onderweg zag ik Inglourious Basterds.

De taxi van het vliegveld naar het hotel deed er een goed uur over. Er is een flatrate van 45 dollar, maar niets in de VS is echt flatrate, want tolgeld en fooien zitten daar natuurlijk niet in.

Let op het uitklap-stopbordje

In de stad zijn taxi’s moeilijk te missen. Ik heb alles verder gelopen of met de metro gedaan, maar je steekt je hand op en er stopt wel een yellow cab. In de regen kun je rekenen op wat concurrentie;-) Metroritjes kosten 2,25 dollar per keer, maar je kunt voor 8 dollar een 4-rittenkaartje kopen.

Martin Luther King day

De taxi (met Nigeriaanse bestuurder) die ik nam toen ik weer naar het vliegveld ging voor het tweede deel van mijn reis deed er nog geen half uur over. Dat kwam omdat het een feestdag was: Martin Luther King day. Niet iedereen is vrij, maar het was toch erg rustig op de weg. En ik had al aardig wat speling vanwege het lange wachten bij aankomst. Dat maakte dat ik op JFK een poosje gebruik maakte van het (niet gratis) wifi. Ik nam overigens een taxi omdat ik met het OV twee keer moest overstappen en er veel langer over zou doen.

In San Francisco was het inmiddels slecht weer en even leek het er op dat mijn vlucht van Minneapolis naar San Francisco vertraagd zou zijn, maar door supersnel boarden, lukte het toch op tijd te vertrekken en op tijd aan te komen. De vlucht duurde lang genoeg voor weer een film: Love happens. Zou er niet voor naar de bioscoop gaan, maar het was aangenaam tijdverdrijf.

Ik dirigeerde mijn taxi (door een Braziliaan bestuurd dit keer) kundig naar het verkeerde adres in San Francisco, maar na een extra blokje om kwam het toch nog goed. De taxi in San Francisco is iets minder makkelijk aan te houden dan in New York, maar dat heb ik verder niet ervaren, want wederom reisde ik met het openbaar vervoer, ook terug naar het vliegveld. Ik kocht een weekkaart die geldig was in de gewone metro en de cable cars. Naar het vliegtuig ging ik met de BART. Van San Francisco vloog ik naar Parijs. Niet veel bijzonders. Ik keek naar the Hangover. Het laatste stukje van Parijs naar Amsterdam was het meest rocky: half uur vertraging, veel wind bij de landing en veel zeurende Nederlanders;-)

Hotels

Ik heb in totaal in 3 hotels gelogeerd. New York en de eerste dagen in San Francisco had ik vooraf geboekt. De resterende dagen heb ik geboekt na aankomst in San Francisco. Bij goed weer was ik de stad uitgegaan, maar het regende extreem veel, dus werd het een hotel in dezelfde buurt.

Het was laagseizoen en dat kwam prijstechnisch goed uit. In New York was ik avontuurlijk en boekte ik via Hotwire. Dat is een site waarop hotels kamers goedkoper dan standaard verkopen. Je kunt wel de buurt uitzoeken, maar ziet de naam van het hotel pas nadat je hebt geboekt. Voor mij was het de eerste keer, maar ik heb begrepen dat het meestal boven verwachting uitpakt. Ik was in elk geval niet ontevreden met het Hudson hotel. Het tweede hotel (Orchard) boekte ik direct omdat ze een goede winteraanbieding hadden. Het laatste hotel (Abri) boekte ik via Expedia. Ik was binnengelopen en het tarief dat ze me noemden was veel hoger dan de aanbieding online. Makkelijke keus dus. Let met sites wel op: Expedia toont prijzen inclusief alle belastingen. Hotwire en sites van hotels zelf tonen prijzen zonder belastingen. Dat scheelt best een hoop.

Hudson

Het eerste hotel was dus het Hudson. Bij aankomst dacht ik even in een nachtclub te zijn beland (harde muziek in de lobby en je ziet aan de buitenkant niet eens waar je bent). Allemaal heel hip en thematisch. Ik keek er een beetje doorheen. Mijn kamer was op de 7de verdieping (en dat is dus de 8th floor) en prima. Vooral de badkamer was krap (met je knieën tegen de muur naar de wc), maar verder was het wel efficient ingericht. Er was een iPod-docking station en wifi, al was dat laatste niet gratis (10 dollar per dag). Groot pluspunt was de locatie: op loopafstand van Times Square, Central Park en de metro. En ook de Apple Store om de hoek voor de liefhebbers;-)

The Orchard

Mijn eerste hotel in San Francisco heb ik uitgekozen op basis van goede beoordelingen op TripAdvisor. In the Orchard had ik een mooie, ruime kamer met een joekel van een bed (zo eentje met 7 hoofdkussens) en ook de badkamer heel ruim.

Hier sliep ik...

Gratis wifi bovendien. Ook weer een mooie locatie: de cable car stopt naast de ingang en het is in Bush Street, waar bijvoorbeeld ook de poort naar Chinatown op uitkomt. Als je gaat lopen: je moet dus wel een heuvel op als je vanuit het centrum komt of als je richting Fisherman’s wharf gaat. En de heuvels in San Francisco zijn echt steil!

Hotel Abri

Toen ik had beslist in de stad te blijven ben ik op zoek gegaan naar een lekker bed. Blijven in the Orchard had gekund, maar dan zou ik een veel hoger tarief betalen. Een beetje shoppen had dus zin. Op Expedia had ik goede recensies van hotel Parc 55, dus daar liep ik heen om even te kijken en informeren naar prijzen. Dat is een enorm groot gevaarte, met vast prachtig uitzicht van de bovenste verdiepingen, maar onderweg kwam ik langs Abri, wat er een stuk leuker uitzag. Ik liep even binnen, maar de prijs die ze me gaven vond ik aan de hoge kant: 129 dollar exclusief. Toen ik echter online keek bij Expedia, zag ik dat ik voor iets meer dan 70 euro (inclusief dus) terecht kon in een queen room.  Eenmaal aangekomen (op loopafstand van muni en BART)  werd me echter direct zonder meerkosten een King room aangeboden (dat zegt vooral iets over de maat van het bed). Erg leuk, maar na een half uur belden ze dat ze die kamer wilden schilderen. Of ik het erg vond om te verhuizen naar een King Suite. Dat is dus een kamer met aparte huiskamer. Helemaal niet vervelend. En wederom een ipod-wekker en gratis wifi. De doorman wist binnen een dag mijn naam, dus ik werd steevast gegroet met Miss Roders. Al met al een prettige ervaring!