Vorige week ging ik met J naar Carré. Ryan Adams trad er op en wij gingen luisteren. De zaal was natuurlijk prima geschikt voor de akoestische avond die we kregen voorgeschoteld. Begeleid door piano of gitaar (en een beetje mondharmonica) speelde Adams zijn liedjes zo klein als je ze krijgen kunt.
Een grillige, beetje wereldvreemde, meneer is het met een bijzonder gevoel voor humor, maar wat kan hij mooie muziek maken. We hebben genoten.
En gisteren ging ik, met I deze keer, naar de HMH voor een concert dat in Carré misschien wel nog mooier was geweest. James Taylor trad op met zijn band. Het publiek was gemêleerd: ik zag vrij jonge kinderen, wat mensen van mijn leeftijd en toch ook heel veel mensen die Taylor nog kenden uit de sixties.
Taylor is een vriendelijke man. Zo vriendelijk dat hij tijdens de pauze op het podium bleef om handtekeningen uit te delen. En dat deed hij zonder protest weer na afloop van het concert. En het publiek was van het beschaafde soort: de mensen die een handtekening wilden gingen rustig in de rij staan. Toch wel bijzonder om te zien. Maar het allerbijzonderst waren toch wel de liedjes. Ik kende ze lang niet allemaal, maar Fire and Rain alleen al was de moeite van het komen waard.
Vorige week zag ik een tweet van @KritischeKlant over een kant-en-klaar sandwich van de Ah to go:
Waarom, waarom staat er op de verpakking van een kant-en-klare sandwich een plaatje met het bijschrift ‘serveersuggestie’? #AH#togo
— Kat: Kritische Klant (@Kritischeklant) mei 2, 2012
Een serveersuggestie op een broodje dat je direct uit de verpakking opeet. Een vrij zinloze suggestie inderdaad, maar eentje die je – vanwege juridische redenen – wel op vrijwel alle voedselverpakkingen aantreft. Van een bordje met compleet onherkenbare mutaties van een product tot een schaaltje blokjes kaas op een verpakking met voorgesneden plakker: die serveertips zijn vaak best wel hilarisch.
De sprong van een zakje gist naar de volledig belegde pizza vond ik bijvoorbeeld ook wel een leuke:
serveer de gist als pizza: goed idee!
Suggerimento d'impiego
Er is – hoe kan het ook anders – een website, die fraaie exemplaren verzamelt: Serveertip.nl. Helaas zie ik sinds eind vorig jaar geen toevoegingen. Hopelijk komt er snel weer wat actie op die site.
Tot die tijd: laat het weten als je een leuke serveertip bent tegengekomen! Dat kan via de reacties op dit berichtje, of via de Liesjekookthet-Facebookfanpage!
Gistermiddag ging de telefoon: het ging door! Bijna twee jaar geleden boekte mijn nichtje een ballonvaart omdat er wat te vieren viel. Er werd een datum geprikt, maar een paar uur voor vertrek bleek het weer niet mee te werken. Er werd een nieuwe datum geprikt, en nóg een. En zo ging het dus bijna twee jaar. Tot gisteren.
Ik meldde me in Den Bosch, waar we met z’n vijven vanaf de Pettelaarse Schans vertrokken naar waar de wind ons heen zou brengen. Het waaide wat harder dan voorspeld, dus we moesten snel in het mandje klauteren. Na de eerste hectische momenten klom de ballon en vertrokken we, waarna we richting stad, rivier en platteland dreven.
Mijn baas nam afscheid en we ‘vierden’ dat met een gezellig samenzijn bij haar thuis in de Betuwe. Om het onszelf niet al te ingewikkeld te maken, besloten we de drank en een groot deel van het eten uit te besteden. Voor zowel ons natje als ons droogje zochten we een leverancier uit de buurt. Mijn Vlaamse collega’s voelden wel wat voor ‘huur een frituur’ maar ik was met collega L aangesteld als chef catering en ik wilde toch liever iets aparters dan fritten. Na een tip van een andere collega kwam ik terecht op de lekkermakende site van Eetmoties, een klein cateringbedrijfje dat is opgezet door een mevrouw uit Kazachstan en haar Oeigoerse echtgenoot.
In de Twijnstraat is sinds kort een nieuwe pizzeria, een Utrechtse vestiging van het in Amsterdam reeds bekende Da portare via.
Na mijn recente pizza-avonturen zou je denken dat ik mijn neus ophaal voor een afhaalpizza, maar er worden bij Da portare via pizza’s gebakken in een houtgestookte oven. Daarom besloot ik donderdag om na mijn werk even om te fietsen via de Twijnstraat en een pizza te proberen. Het is een vrij kleine zaak met een paar tafeltjes en een zeer open keuken. Die wordt bemand door personeel met een theedoek om het hoofd geknoopt. Een kruising tussen hip en huiselijk;-)
Ik zat gisteravond na een lekker dagje zon nog even tv te kijken toen de telefoon ging. Een geblokkeerd nummer, dus ik was niet heel verbaasd dat er een bedrijf aan de lijn hing. Ik ben overgestapt van de ene energieleverancier (beginnend met een N en eindigend op uon) naar een groene. En die ene wilde graag weten waarom ik geen klant meer wilde zijn.
Nu heb ik meestal medelijden met de arme mensen die uren mensen moeten bellen die daar geen zin in hebben. Dus ik wilde best even uitleggen dat ik ben overgestapt vanwege dat groene. Het gesprek dat zich daarna ontspon had ik niet helemaal zien aankomen. Of ik zowel groene stroom als groen gas had. En of ik wist hoe groen gas dan wel gemaakt werd.
Na beginnersfout 1 (opnemen) maakte ik beginnersfout 2: ik probeerde antwoord te geven. Lees lekker verder »
Leuk. Het stukje van de meneer van de krant over de pizzaproeverij (met snel, langzaam en heel langzaam deeg) is vandaag verschenen.
Je kunt het lezen op de site van de Volkskrant en in het VK magazine. Voor het magazine moet ik voor de volledigheid even toevoegen dat het receptje de zuurdesem betreft en niet het langzame deeg zelf.
They tried to fake it with sophie dahl and it stank. Rachel khoo is believable. Yes shamelessly apsirational but nowt wrong with that. — Jay Rayner (@jayrayner1) March 19, 2012
Ja, en toen wilde ik dus weten wat ik gemist had. Lang leve de iPlayer: ik heb zojuist de eerste aflevering gezien van The little Paris kitchen, gepresenteerd door Rachel Khoo.
De Nederlandse Wordfeud-lijst wordt bijgehouden door Taaltik. Op zijn site kun je nu je mening geven over het al dan niet toestaan van bepaalde woorden (denk aan ks of id)). Je kiest eenvoudigweg voor in of uit en een volgend woord verschijnt.
Ook van andere woorden kun je trouwens je mening geven. Dat kan op de algemene Wordfeud-pagina van Taaltik.
Het is boekenweek en ik doe er actief aan mee: er was een bal en er volgt nog een theatershow, maar het belangrijkste is toch wel dat er gelezen wordt. En hoe!
Tot en met zaterdag krijg je het boekje ‘Heldere hemel’ van Tom Lanoye bij besteding van 12,50 aan Nederlandstalige boeken.
En wist je dat het nu in Vlaanderen Literaire Lente is? Ook daar is het boekenweekgeschenk beschikbaar (mede dankzij de Taalunie)!
Er kwam laatst een meneer van de krant bij mij eten. Hij had op Twitter gelezen over mijn rode Ferrari en wilde die wel eens uitproberen. De afspraak werd gemaakt en ik nodigde ook Marleen uit. Zij was er over begonnen. Ik ken Marleen nog van mijn studie aan de KUB (later UvT, weer later Tilburg University) en weet dat ook zij van lekker eten houdt.
Niet lang na het maken van de afspraak met de meneer van de krant las ik in diezelfde krant een verslag van zijn hand over een handgemaakte, houtgestookte oven die weer bij andere meneren in de tuin stond. Nu kan mijn Ferrari met veel ovens de concurrentie makkelijk aan, maar dit werd ineens toch wel een spannende wedstrijd.
Ik besloot daarop dat het leuk (en een goede afleidingsmanoeuvre) zou zijn om eens vergelijkend onderzoek te doen naar verschillende soorten pizzadeeg. En zo startte ik een vooronderzoekje naar welke soorten deeg we dan zouden gaan testen. Het werden er uiteindelijk drie.
Dit recept voor zuurdesem hoort bij het recept voor heel langzaam pizzadeeg. Het komt -net als het deegrecept- van VivalaFocaccia.com: een site die ik begin deze maand ontdekte en die ik nog steeds aan het doorpluizen ben. Recepten, voorzien van videouitleg: een fijne combinatie.
Zuurdesem is niet zo heel moeilijk om te maken, maar het kost wel wat tijd. Vergelijk gedroogde gist met een voorverpakte moot en zuurdesem met een zelfgevangen vis. Dat laatste geeft meer voldoening, maar kost ook wat meer tijd. We gaan dus zelf gist vangen!
Laatste reacties