De eerste term die ik opzocht in de Dikke van Dam was ‘pastinaak’. Ik had deze vergeten groente net ontdekt en was benieuwd wat Van Dam erover te zeggen had. Niets dus. Onbedoeld was de term niet opgenomen in het, verder zeer volledige en bovendien smakelijke, raadpleegboek. Kan gebeuren. En dus vond ik het wel grappig dat de eerste term die ik opzocht in mijn nieuwste aanwinst – een vertaling voor double cream – ook weinig succesvol was.
Net als de Dikke van Dam is Gastrojargon een pil van formaat. Van kaft tot kaft telt het boek bijna 750 pagina’s. Het bevat vertalingen van culinaire termen naar het Frans, Nederlands en Engels, alfabetisch gesorteerd in zowel een Franstalige als een Nederlandstalige lijst.
Ik loop soms een beetje achter de massa aan, maar de afgelopen weken heb ook ik me eindelijk eens op het maken van een no knead bread gestort. Wat een lol! Ik maakte een focaccia en een ‘gewoon’ brood.
In onderstaande prezi (noem het voor de gelegenheid een prezipe;-)) heb ik mijn bronnen verzameld. Ook een experimentje.
Ik zat laatst bij de kapper en luisterde naar het kapperjargon dat over en weer ging. Tussen mij en de kapper (“Ik zoek even waar je kruin zit hoor”) en tussen de kappers onderling. Kernwoord in vrijwel alle conversaties: product. Dat is de generieke term voor zo’n beetje alles wat je in je haar kan smeren. “Zal ik wat product gebruiken bij het stylen?” “Er ligt wat product op de grond, veeg jij het even weg?”
Bijna altijd loop ik ook weer met een potje product de zaak uit, ook al weet ik dat dat product zich in mijn handen helemaal anders gedraagt dan in de vakkundige handen van mijn kapper. Nou ja, kan ik er altijd nog over uitglijden in de badkamer.
Ook in het openbaar vervoer heeft de term ‘product’ onlangs zijn intrede gedaan. Alsof de overstap naar de OV-chipkaart niet al groot genoeg was: daar kun je dus ook nog allerlei reisproducten op zetten. Als autoloze treinforens zie ik me genoodzaakt me af en toe in de wondere wereld van het reisproduct te verdiepen. Hou je vast.
Vorige week was ik even aan de andere kant van het Kanaal waar ik zowel Edinburgh als Londen aandeed. In Edinburgh lunchte ik, op aanraden van een collega die er in de jaren 70 kort heeft gewerkt, bij Henderson’s. Dat is een vegetarisch restaurant op een leuke locatie in Hanover Street. Ik at er een linzensoep (die niet bijzonder was) en een taartje van geitenkaas (dat erg goed smaakte). Op zondagochtend besloot ik op de bonnefooi in een bus te stappen en ik stapte uit waar een grote groep mensen uitstapte. Dat bleek niet bij een mooie locatie voor een zondagse wandeling te zijn, maar bij een XL vestiging van Sainsbury’s. Ach, daar vermaakte ik me ook wel!
Ik wilde wel eens zien of strong flour, het meel dat Paul Hollywood altijd aanbeveelt in zijn recepten, daar wat makkelijker te verkrijgen is dan in Nederland (waar ik het alleen bij de biosuper kan vinden). Dat zou je wel kunnen zeggen. Er keuze uit wel 20 verschillende soorten sterke bloem.
Strong flour in alle mogelijke varianten
Natuurlijk, ik was nu in een supermarkt die zo groot was als een klein dorp, maar toch: de keuze was er reuze. Ik besloot toch maar niet met kilo’s bloem te gaan sjouwen en hield het bij een blikje black treacle (en een pak Penguins, een goed alternatief voor TimTams met leuke woordgrapjes bovendien.
Op zondagmiddag vertrok ik met de trein naar Londen en ook daar had ik nog wat culinaire wensen. Zo ging ik naar Fortnum & Mason, waar een befaamde food hall is. Een posh-winkel, zonder meer (met bijbehorende prijzen, dat dan ook wel weer). Er is een uitgebreide hoek met vele soorten thee. En zo zijn er ook afdelingen met chocola, wijn en specerijen. Beneden zijn verse waren (kaas, vlees, brood) te krijgen. Voor de toerist met reeds volle koffers een beetje lastig om rustig door zo’n winkel te lopen. Uiteindelijk koos ik een potje zout uit Anglesey (waar Prince William en zijn Kate wonen!). Dit zeezout is gerookt op Welsh eikenhout. Een bijzondere smaakervaring!
Luxezout
Ik moet nog eens goed nadenken wat ik hier mee ga maken. Ik denk dat het in elk geval lekker zal smaken bij winterse roostergerechten.
Voor het eerst maakte ik tijdens dit tripje actief gebruik van Foursquare om te kijken waar ik het beste een hapje kon eten. Waar ik ook was: als ik het tijd vond voor een hapje of een drankje, keek ik gewoon even welke tentjes in de buurt goede recensies hadden. Zo belandde ik voor een bezoekje aan het theater (Priscilla, Queen of the desert deze keer) bij Jamie’s Italian. Ja, een Oliver-tentje, maar lekker eten voor niet al te veel. Om 5 uur ‘s middags moest ik al even wachten op een tafeltje. Kun je nagaan.
Het lijstje culi-adresjes waar ik nog eens heen wil, is na dit bliksembezoek nog weinig korter geworden. Ik wacht nu even een jaartje en laat de Olympische drukte (een prijzen) aan me voorbij gaan. Maar in gedachten ben ik alweer een culi-route aan het plannen;-)
O ja, voor degenen die dat leuk vinden: je kunt mijn kookblog (dat inmiddels Liesje kookt het heet ipv Kookgear) ook volgen via Facebook!
Lorraine Pascale is een relatief nieuw gezicht in het Britse culi-op-tv-circus. Op maandag avond is ‘Baking Made Easy‘ te zien op BBC2.
Lorraine is bezig aan een tweede (derde? of vierde misschien?) carrière. Ze was vroeger namelijk model. En eigenlijk ziet ze er nog steeds uit alsof ze dat is. Reden om een beetje wantrouwig naar haar kookkunsten te kijken. Maar wat blijkt: het programma is echt leuk om naar te kijken. Er zit wat meer pit in dan bij Nigel Slater (van Nigel Slater’s Simple Cooking) en de passie voor koken lijkt oprecht (dat vond ik bij Sophie Dahl wat tegenvallen). Vorige week maakte Lorraine een brood dat er lekker en mooi uitzag. Gisteren miste ik the Great British Bake off best een beetje en dus testte ik of haar pain d’epi inderdaad zo easy te baken is.
De afgelopen week was een culinair rijkgevulde. Hij begon op zondag met zelfgebakken koekjes van nichtje J, die bij mij logeerde. Rondjes, vlinders en zelfgeboetseerde objecten kwamen er uit de oven. We hebben er van gesmuld.
Een paar minder vormvaste exemplaren
De culinariteit verplaatste zich daarna naar de televisie. Op 1 oktober was immers het nieuwe (nog wat zwaar op Rudolph van Veen leunende) kanaal 24kitchen van start gegaan. Ik kan niet zeggen dat ik al heel veel heb gezien, maar het idee spreekt me aan. Sommige chefs zetten duidelijk hun eerste stappen en zijn nog wat onwennig in de keuken met camera. Ik ben heel benieuwd hoe ze het er over een jaar van af brengen. Het op haar boek ‘Smaakvrienden‘ gebaseerde programma van Angélique Schmeinck is interessant. Die vrouw weet waar ze het over heeft.
Na de woorden met twee en drie letters, en het lijstje woorden met een q, dan nu de laatste in de serie: geaccepteerde woorden met een y. De hele lijst bevat er ruim 6000. Ik beperk me hier tot de lijst van woorden met maximaal 7 letters. Kijk voor de volledige lijst in de excel die hier te vinden is.
En weer een nieuwe Wordfeudselectie. Deze keer de woorden met een q. Zoals ik eerder al meldde, is qat het enige woord dat je kunt leggen zonder u. Maar als je wel een u en voldoende andere bruikbare letters hebt, zijn toch nog bijna 800 woorden mogelijk. Ze staan hieronder, gesorteerd op woordlengte.
De Wordfeudlijst met tweeletterwoorden blijkt aardig populair. Inmiddels heb ik een op woordlengte gesorteerde lijst via de site van Wordfeud zelf. Daarmee heb ik de tweewoorden-lijst aangevuld en toen ik toch bezig was, ook meteen maar even een lijst met drieletterwoorden gemaakt. Met 3 letters zijn aanmerkelijk meer combinaties te maken. Let dus op: deze lijst is lang.
Update 04-10-2011: De lijst is aangepast en hier dus ook. Ik zie bijvoorbeeld dat ZZZ nu ook mag.
• AAD
• AAF
• AAI
• AAK
• AAL
• AAM
• AAN
• AAP
• AAR
• AAS
• AAT
• ABA
• ABT
• ACE
• ACH
• ACT
• ADE
• AFA
• AFS
• AFT
• AGA
• AHA
• AIO
• AIR
• AIS
• AJU
• AKI
• AKS
• ALE
• ALF
• ALG
• ALK
• ALM
• ALP
• ALS
• ALT
• ALU
• AMA
• ANA
• ANE
• ANI
• ANK
• APA
• APE
• ARA
• ARE
• ARG
• ARK
• ARM
• ART
• ASO
• AST
• ATE
• ATS
• AVE
Ik las vanochtend op Twitter dat KLM vandaag iets bijzonders zou doen. Het bleek dat je vragen kon stellen en dat je dan op een bijzondere manier antwoord kon verwachten. Enigszins benieuwd vroeg ik wat de drukste routes waren. En dit was het antwoord dat ik kreeg:
Hoe cool is dat? De hele dag (ook op moment van schrijven) kon je via een livefeed volgen hoe bemanningsleden (of in uniform gestoken figuranten natuurlijk;-)) gedisciplineerd met de letterborden op de goede plek in een hangar gingen staan. Er volgt vast later nog een leuk videoverslag, maar deze actie is nu al een van de beter geslaagde social mediacampagnes van dit jaar wat mij betreft!
Er is afgelopen week weer een nieuwe serie Celebrity Masterchef begonnen op de BBC. Op een redelijk kansloos tijdstip ma-do (15.15 u) met op vrijdag en zaterdag een soort samenvatting met nog een laatste opdracht. Gelukkig is er de iPlayer (hoe ik die gebruik schreef ik eerder al).
Hoewel ik de beroemdheden niet echt ken, is de serie weer smullen geblazen. Geen uitgebreide recensie hier. Slechts een korte dialoog.
Laatste reacties