Liesje logt het

Als je een week of twee in je eentje rondreist en het weer werkt niet altijd mee, dan moet je wat leuke plannetjes achter de hand hebben. Zo had ik voor New York een Powernap in gedachten. Daarover berichtte ik eerder vandaag op Dutch Cowgirls. Erg lekker, al had de massage een verrassend eind (onschuldig hoor, maar gewoon een beetje vreemd;-)).

In San Francisco zat het weer de hele week niet echt mee en op de druilerigste dag besloot ik dat ik toch nog een keer naar de kapper moest en dat dat ook gewoon in San Francisco kon. Ik wilde natuurlijk niet bij een beunhaas terecht komen, dus zocht ik met Google naar een kapper in de buurt die goed stond aangeschreven. Het werd the Color Design Salon vlakbij Union Square.

Ik had geen afspraak maar het was niet al te druk (het was woensdagochtend vroeg). Ik kon niet meteen terecht, maar dat gaf me mooi de gelegenheid om nog even te ontbijten bij een stekkie dat de kappers me aangeraden hadden.  Mijn knipbeurt begon met een verkleedpartijtje: ik kreeg een kimono aan zodat mijn blouse veilig aan de hanger konden hangen, terwijl mijn haren geverfd werden door Jessica (ik was “the first Dutch person she’d ever met!”).

Alex kwam een uurtje later mijn haren knippen. Ik had goede reviews over hem gelezen dus dat gaf wat vertrouwen. Hij kwam oorspronkelijk uit Toronto en was eigenlijk een house-dancer. Maar knippen kon ie ook, al kon ik hem niet altijd even goed verstaan.

Perfect gekapt stapte ik tegen de middag de deur weer uit. Jammer dat het nog steeds pokkeweer was. Die coupe was binnen 5 minuten verwaaid…

Een verblijf overzees vergt wat kunst- maar vooral ook vliegwerk.

Van Amsterdam naar New York JFK vloog ik met de KLM. New York naar San Francisco deed ik via Minneapolis/St. Paul met Northwest (al zijn die gefuseerd met Delta). De terugreis vloog ik met Air France via Paris Charles de Gaulle.

De eerste vlucht verliep prima. We vertrokken, door alle extra veiligheidscontroles – geen bodyscan, maar je hoefde maar een beugel-bh aan te hebben om gefouilleerd te worden -, een half uur te laat, maar kwamen ook een half uur te vroeg aan. Wind mee dus. Jammer van de 2,5 uur bij de douane;-) Onderweg zag ik Inglourious Basterds.

De taxi van het vliegveld naar het hotel deed er een goed uur over. Er is een flatrate van 45 dollar, maar niets in de VS is echt flatrate, want tolgeld en fooien zitten daar natuurlijk niet in.

Let op het uitklap-stopbordje

Read the rest of this entry »

“Dat zou wel eens een uur kunnen duren,” verzuchtte de medepassagier bij aankomst op JFK airport in New York. Als de cutoms/security procedures wat efficienter waren ingericht, had dat ook wel gekund. Helaas heb ik 2,5 uur zigzaggend geschuifeld als ging ik naar de pirana in de Efteling. Alleen nu geen thrill-ride, maar vingerafdrukken en een  pasfoto waarop ik -naar ik mag aannemen- eruit zie als een uitgewrongen dweil.

Maar ach, je bouwt best een band op met elkaar, als je elkaar elke twintig minuten in een tegengestelde richting voorbij ziet komen. De mensen van de vlucht van el al (keppeltjes en een paar orthodoxe joden) gebroederlijk langs de mensen van de vlucht van Jordan Air (de familie met Boerka’s, de mensen met een envelop geadresseerd aan ergens in Ramallah onder de arm gedrukt). En natuurlijk ook de Hollanders, die nu ook wel snel in de gaten hadden dat klagen averechts zou werken. Braaf in de rij dus.

Een Pakistaanse taxichauffeur met tulband bracht me naar mijn hotel: ‘the Hudson? You got it lady.’  Mijn vakantie was begonnen.

Empire State Building, groen verlicht ter ere van de Jets

De komende dagen zal ik mijn reisverslag posten aan de hand van thema’s . Lijkt me leuker dan een verslag van dag tot dag. Ik hou het beknopt, maar laat het weten als je meer wilt weten. Genoeg te delen!

Ook van mij op deze plaats fijne feestdagen en een mooi 2010 gewenst!

Gestart en geëindigd met echte winter vond ik het toch een warm jaar, niet in de laatste plaats door alle bruiloften (met 5 was 2009 een recordjaar). Leuke mensen (beter) leren kennen en een leuke nieuwe baan gevonden. Ik kan alleen maar hopen dat 2010 veel weg heeft van het afgelopen jaar.

Ik ben wel van plan in 2010 wat meer te reizen (wordt al aan gewerkt!) en om mijn verjaardag te vieren. Die was er met alle andere feestelijkheden even bij ingeschoten.  Wat denken jullie: kan ik die een half jaar na dato gewoon inhalen?

Het zijn clichés, maar daarom nog niet minder gemeend: ik wens jullie allemaal een liefdevol, gelukkig, gezond, succesvol en swingend 2010!

Het is net voor de zoveelste keer gaan sneeuwen. Dat betekende wel een verandering van plannen: niet naar Tilburg om de eerste verjaardag van Tobias te vieren, maar gewoon lekker thuis.

Mooi moment om de vriezer te ontdooien, een beetje te klooien en bij te komen van de eerste kerstdiners van het jaar. Vrijdag heb ik voor de laatste keer kerst gevierd bij SURFnet en gisteren was mijn eerste GenX kerstdiner. Erg leuk om met zo’n grote groep leeftijdsgenoten te genieten van een lekker maal.

Maar ik ben natuurlijk ook nog even naar buiten geweest om de witte buurt vast te leggen. Het is echt lang geleden dat ik door zo’n laag sneeuw heb gelopen!

Sneeuw in de dichterswijk (klik voor meer foto's)

Ik heb een nieuwe baan! Ik heb de afgelopen maanden regelmatig moeite gehad om niets te zeggen, maar wachtte toch liever tot alles rond was. Ik ga in februari bij de Nederlandse Taalunie werken. Ja, die van het Groene Boekje;-)

Dat betekent dat ik na 8,5 jaar wegga bij SURFnet en weer een beetje terugkeer naar mijn inhoudelijke roots: de Nederlandse taal.  Projectleider Communicatie wordt mijn nieuwe titel en mijn functie zal zowel gericht zijn op het web als op de ‘echte’ wereld: de Taalunie bestaat komend jaar 30 jaar en dat wordt op verschillende manieren gevierd.

De zoektocht naar deze baan was een boeiende reis, maar ik ben uiteindelijk op een prachtbestemming aangekomen. Ik kan haast niet wachten. Maar er zijn natuurlijk projecten af te ronden en zaken te regelen: ik ben de komende weken nog wel even zoet. In de bufferperiode tussen oude en nieuwe baan is er gelukkig ruimte voor een korte vakantie. Vandaar dat ik vandaag de Lonely Planets van New York en San Francisco heb gekocht: ik ga kijken of ik er een combitripje stad en zon van kan maken:-)

Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Ik kook graag en ik blog graag (al doe ik beide niet heel vaak uitgebreid). Het zou dus geen verrassing mogen zijn, dat ik de film Julie & Julia erg leuk vond. Ik zat donderdagavond redelijk spontaan met Anneloes in de zaal, die voller was dan we in eerste instantie vermoedden. Er moest iemand speciaal met ons naar boven lopen.

De film? Dat is wel echt een redelijk zoete vrouwenfilm, maar daar hou ik op zijn tijd dus wel van. Het accent en de intonatie van Meryl Streep, daar moet je even aan wennen. Maar ja, ze speelt nu eenmaal een historisch figuur.

Wel grappig was dat halverwege de tweede helft de deur van de zaal openvloog en er drie mensen naar binnen stapten. Ze bleven uitgebreid naast mijn stoel staan, dus fluistervroeg ik maar voor welke film ze kwamen. “De Storm” fluisterden ze terug. “Dat is deze in elk geval niet,” fluisterde ik terug.  Ze hadden misschien aan de ondertiteling kunnen zien, dat ze niet helemaal goed zaten;-)